ఈ ఎపిసోడ్లో ముకుంద్, ఆద్యల మధ్య ఉన్న స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఎంత అందంగా ఉందో, అదే సమయంలో హాస్పిటల్ సీన్ అంత గుండెను పిండేసేలా ఉంది. ఎమోషన్స్ను పీక్స్కి తీసుకెళ్లారు!
ఈ ఎపిసోడ్ను చదువరులు ఆ ఫీల్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించేలా, ఒక ప్రొఫెషనల్ నవల ఫార్మాట్లో కింద అందంగా తీర్చిదిద్దాను:
ఎపిసోడ్ - 17
ఉదయాన్నే గుడి దగ్గర ఆద్య కోసం ముకుంద్, ప్రణీత్ ఎదురుచూస్తున్నారు.
"రేయ్ ముకుంద్... నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది మావా. అయినా, ఒక అమ్మాయి ఎర్లీ మార్నింగ్ త్వరగా రెడీ అయి వచ్చేస్తుందంటే ఎలా నమ్మావురా నువ్వు?" అని ప్రణీత్ విసుక్కున్నాడు.
దానికి ముకుంద్, "కాసేపు ఆకలి ఆపుకుంటే ఏం కాదులేరా. అయినా దేవుడి దగ్గరికి వచ్చి ఆకలి అంటావేంట్రా?" అని చిరాకు పడ్డాడు.
"ఆద్య వచ్చేలోపు... నేను ఆ దేవుడి దగ్గరికి పోకుండా ఉంటే చాలు మావా," అని నీరసంగా అన్నాడు ప్రణీత్.
సడన్గా ఒక చల్లటి గాలి వీచింది. ఆద్య వచ్చిందని ముకుంద్కు మనసులో అనిపించింది. వెంటనే గుడి గోపురం గుండా వస్తున్న జనాల్లో ఆద్య కోసం ఆత్రంగా వెతకడం మొదలుపెట్టాడు.
కొద్దిగా ముందుకు వెళ్లి... "మావా, తను వచ్చేసింది!" అన్నాడు ఆనందంగా.
"ఏంటి... ఎక్కడ?" అని ప్రణీత్ చుట్టూ వెతుకుతుండగానే...
గుడి ప్రధాన ద్వారం గుండా ఆద్య నడుచుకుంటూ వస్తోంది. ఆకుపచ్చ రంగు (గ్రీన్) చీరలో ఆద్య అద్భుతంగా ఉంది. ఆమె చెవులకున్న జుంకాలు సూర్యకాంతికి భలే మెరుస్తున్నాయి. ఆద్యను అలా పద్ధతిగా, ట్రెడిషనల్గా చూడగానే ముకుంద్ కళ్లు తిప్పుకోలేక స్టన్ అయిపోయాడు.
ఆద్య నేరుగా ముకుంద్ దగ్గరకు వచ్చి, "ఎలా ఉన్నావు?" అని నవ్వుతూ అడిగింది.
ముకుంద్ నోట మాట రాలేదు. తడబడుతూనే... "నాకు ఏం చెప్పాలో అర్థం కావట్లేదు... కానీ నువ్వు మాత్రం చాలా అందంగా ఉన్నావు. అసలు నిన్ను ఎలా వర్ణించాలో కూడా నాకు అర్థం కావట్లేదు," అని మొహమాటంగా అన్నాడు.
ఆ మాటలకు ఆద్య సిగ్గుపడుతూ, "సరేలే కానీ... మనం గుడికి వచ్చాం, ముందు పదా దర్శనానికి వెళ్దాం," అంది.
అప్పుడు ముకుంద్ వెనక్కి తిరిగి, "ఇదిగో... ప్రణీత్ గాడు కూడా వచ్చాడు. నిన్న రాత్రి మన గురించి చెప్పగానే వాడికి మైండ్ బ్లాక్ అయ్యింది పాపం," అంటూ పరిచయం చేద్దామని చూస్తే... అక్కడ ప్రణీత్ లేడు.
"ఏడీ వీడు?" అని ముకుంద్ చుట్టూ చూస్తుంటే...
"అదిగో... ఆ ప్రసాదం కౌంటర్ దగ్గర పులిహోర తింటున్నాడు మీ ఫ్రెండ్," అని నవ్వుతూ చూపించింది ఆద్య. వాడి తిండి యావ చూసి ముకుంద్ తలపట్టుకున్నాడు.
"సరేలే... ముందు మనం ప్రదక్షిణలు చేసి వద్దాం," అని ముకుంద్ అనడంతో ఇద్దరూ దేవుడి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టారు.
నడుస్తూనే... "ఈరోజు గుడికి ఎందుకు వచ్చామో తెలుసా?" అని అడిగింది ఆద్య.
"ఎందుకు?" అని అమాయకంగా అడిగాడు ముకుంద్.
"ఆ రోజు గూండాలు నిన్ను కొడుతున్నప్పుడు నీకు దెబ్బలు తగలగానే దేవుడికి మొక్కుకున్నాను... నీకు ఏమీ కాకపోతే, నిన్ను తీసుకుని గుడికి వస్తానని," అని తన మనసులోని ప్రేమను బయటపెట్టింది.
ఆ మాట వినగానే ముకుంద్ ఆగిపోయి, ఆమె వైపే ఎంతో ప్రేమగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
"ఏంటి మాస్టారూ... మనం గుడిలో ఉన్నాం, అలా చూడకూడదు. రండి, ముందు ప్రదక్షిణ కంప్లీట్ చేద్దాం," అని ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ ముందుకు కదిలింది ఆద్య. సరేనని ముకుంద్ కూడా వెళ్లాడు.
ఇంతలో వెనకనుంచి ప్రణీత్ వచ్చి, "రేయ్ మావా... మీకోసం కూడా ప్రసాదం కొన్నాను, రండి తిందాం," అన్నాడు.
వాడి మాటలకు ఆద్య, ముకుంద్ ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు. "సరే వస్తున్నాం," అన్నాడు ముకుంద్.
మరోవైపు హాస్పిటల్లో:
డాక్టర్ చాలా కంగారుగా ఫోన్ మాట్లాడుతున్నాడు.
"ఏంటి చక్రి... నేను నిన్న పంపిన పేషెంట్ తాలూకా రిపోర్ట్ రెడీ అయిందా?" అని అడిగాడు.
అవతలి వ్యక్తి, "రిపోర్ట్స్ ఆల్ రెడీ పంపించేశాను సార్. కానీ ఒక విషయం... పేషెంట్కి 'రాకిస్-ఫేజ్' కన్ఫామ్ అయ్యింది. మహా అయితే ఇంకొన్ని నెలలు మాత్రమే టైమ్ ఉంది," అని చెప్పాడు భారంగా.
అది విన్న డాక్టర్ చేతిలోంచి ఫోన్ జారిపోయినంత పనైంది.
"అయ్యో దేవుడా... ఎంత చిన్న వయసు! పాపం... ఈ విషయం ఆ కుర్రాడికి ఎలా చెప్పాలో ఏంటో," అని కుర్చీలో కూలబడిపోయి ఎంతో విచారంగా అన్నాడు.