ఆద్య తన గదిలో ముకుంద్తో దిగిన ఫోటోలను చూసుకుంటూ, తనలో తానే ఏదో మాట్లాడుకుంటూ మురిసిపోతోంది. అదంతా వెనుక నుంచి గమనిస్తున్న సత్యమూర్తి చిరునవ్వుతో ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.
"నేను అనుకున్నదే నిజమైందన్నమాట!" అన్నాడు.
తండ్రి గొంతు వినగానే ఆద్య ఉలిక్కిపడి, కంగారుగా ఫోన్ పక్కనపెట్టి... "ఏ... ఏంటి నాన్నా?" అని ఏమీ ఎరగనట్లు అడిగింది.
"ముకుంద్ అంటే నాకూ ఇష్టమే అమ్మా. మనం ఈ ఊరికి వచ్చిన మొదటి రోజు, ముకుంద్ గనక లేకపోతే నేను ఈరోజు ఇలా ప్రాణాలతో ఉండేవాడిని కాదు," అన్నాడు ఆయన.
ఆద్య ఆశ్చర్యంగా తండ్రి వైపు చూసింది.
"అలా అని ముకుంద్ తన కాళ్ల మీద తాను నిలబడకపోతే ఎలా చెప్పు? నా మీద జాలితో (Sympathy) నా అల్లుడు కావడం కన్నా, తనకంటూ ఒక గుర్తింపు తెచ్చుకుని (own name), తన సొంత కాళ్ల మీద నిలబడి నా అల్లుడైతే... అది నాకు గర్వకారణం కదా," అని వివరించాడు సత్యమూర్తి.
ఆ మాటలకు ఆద్య కాసేపు ఆలోచనలో పడిపోయింది. "సరే నాన్నా... ముకుంద్కి కాలేజీ సబ్జెక్ట్స్ మీద పెద్దగా ఆసక్తి లేదు కానీ, వాడికి అసలు సంబంధం లేని స్పేస్ (Space) అంటే పిచ్చి. మరి నాసా (NASA) లో జాబ్కి అప్లై చేయమంటావా?" అని అమాయకంగా అడిగింది.
కూతురి అమాయకత్వం చూసి సత్యమూర్తి నవ్వుకుంటూ... "అది వాడికే వదిలేయ్ అమ్మా. ఇష్టముంటే వాడే ఆ దారిలో వెళ్తాడు. సరేలే... నాకు మీ విషయం తెలిసినట్లు మీ అమ్మకు మాత్రం చెప్పకు," అన్నాడు.
"లవ్ యూ డాడీ," అంటూ ఆద్య సంతోషంగా తండ్రిని హత్తుకుంది.
మరోవైపు ముకుంద్ ఇంట్లో...
వాతావరణం దయనీయంగా ఉంది. పీకల దాకా తాగి వచ్చిన ముకుంద్ తండ్రి, వాళ్ల అమ్మను దారుణంగా కొడుతున్నాడు.
కింద జరుగుతున్న గొడవ విని, ముకుంద్ మేడ పైనుంచి వేగంగా మెట్లు దిగి వచ్చాడు. తండ్రి, తల్లి మెడలోని బంగారు గొలుసును బలవంతంగా లాగుతుండటం అతడి కంటబడింది.
ముకుంద్ వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి తండ్రిని ఆపడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ అనూహ్యంగా తన ఎడమ కాలిలో బలం క్షీణించడం వల్ల (వ్యాధి ప్రభావం) బ్యాలెన్స్ తప్పి వెనక్కి పడిపోయాడు.
కన్న కొడుకు కింద పడిపోయినా ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, ఆ తండ్రి ఆవిడ మెడలోని బంగారు గొలుసును తెంచేశాడు. ఆ లాగుడుకు ఆమె మెడ గీసుకుపోయి రక్తం కారింది.
అది చూసి భయంతో వణికిపోతున్న నిత్య, వెంటనే వాళ్ల అమ్మను పట్టుకుని లోపలికి తీసుకువెళ్లింది.
కిందపడిన ముకుంద్ కష్టపడి పైకి లేచాడు. కోపంతో రగిలిపోతూ... వెళ్లి తండ్రి చెంప చెల్లుమనిపించాడు. ఆ దెబ్బకు తండ్రి పక్కకు పడిపోయాడు.
ముకుంద్ అతన్ని లాక్కెళ్లి మంచం మీద పడేసి, మత్తు వదలడానికి మొఖం మీద నీళ్లు కొట్టాడు.
మత్తులోంచి కాస్త స్పృహలోకి వచ్చిన తండ్రిని చూసి ముకుంద్ ఉగ్రరూపం దాల్చాడు. కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతుండగా, బాధ, ఆవేశం కట్టలు తెంచుకున్నాయి.
"ఏంట్రా... చంపేస్తావా అమ్మని? అసలు ఏం చేశావురా మా కోసం నువ్వు? రోజూ అమ్మ కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బులతో తాగడం తప్ప... ఏ రోజైనా అమ్మకు ఒక జత గాజులు కొనిచ్చావా? పోనీ చెల్లి కాలేజీ ఫీజు కట్టావా? నా ఫీజులైనా ఇచ్చావా? ఏంచేశావని ఇంతిలా ఆడదాని మీద చెయ్యి చేసుకుంటున్నావు? అసలు ఒక ఆడదాని కష్టం మీద ఆధారపడి బతకడం కూడా ఒక బతుకేనారా... ఛీ!" అని అసహ్యించుకున్నాడు.
ఆపుకోలేని ఆవేదనతో ముకుంద్ గొంతు జీరబోయింది. "ఏం కర్మరా బాబూ... కొన్నిసార్లు నువ్వు చచ్చిపోయి ఉంటే బాగుండనిపిస్తుంది. నిన్ను నాన్న అని పిలవడానికి కూడా నాకు అసహ్యంగా ఉంది. నువ్వు మారతావో, మారవో నీ ఇష్టం... కానీ దయచేసి మమ్మల్ని వదిలేయ్. మమ్మల్ని ప్రశాంతంగా బతకనివ్వు," అని కోపంతో, విరక్తితో అక్కడినుంచి విసురుగా బయటకు వెళ్లిపోయాడు ముకుంద్.