రోజు 13 – మొదలవ్వబోయిన సంభాషణ
ఆ రోజు వారి మధ్య మొదటి మాట జరిగింది.
కానీ అది కూడా సగం మాటే.
కరిష్మ పెన్ నేలపై పడిపోయింది.
పవన్ దాన్ని ఎత్తి ఆమెకు ఇచ్చాడు.
“థ్యాంక్స్,” అని ఆమె చిరునవ్వుతో చెప్పింది.
ఆ నవ్వు క్షణం మాత్రమే. కానీ పవన్కు అది ఒక రోజంత వెలుగు లాంటిది.
అతను మాత్రం రోబోలా తల ఊపి వెళ్లిపోయాడు. వెళ్లేటప్పుడు తన కాలి మీదే తడబడి పడిపోవడానికి దగ్గరయ్యాడు.
వెనకనుండి చూస్తున్న రాజేష్ ముఖాన్ని చేతితో కొట్టుకున్నాడు.
“ఇంత టెన్షన్ ఏంట్రా?” అని అతని చూపే అడిగింది.
________________________________________
రోజు 18 – గ్రూప్ ప్రాజెక్ట్
మాక్ టెస్ట్ కోసం గ్రూపులు తయారయ్యాయి.
ఏదో అదృష్టమో, లేక విధి ఆటో, పవన్ మరియు కరిష్మ ఒకే టీమ్ లో పడ్డారు.
మానస, రాజేష్ కూడా అదే గ్రూప్.
అక్కడే ఆ చిన్ని స్పార్క్ మొదలైంది.
రాత్రి ఆలస్యంగా వాట్సాప్ మెసేజులు.
ఫిజిక్స్ సమస్యలు కలిసి పరిష్కరించడం.
చెడ్డ హ్యాండ్రైటింగ్ పై నవ్వుకోవడం.
మొదట చదువు మాటలే.
కానీ ఆ మాటల్లో చిన్న చిన్న అనుభూతులు దాగి ఉండేవి.
ఒకరికొకరు “గుడ్ లక్” చెప్పడం కంటే, “జాగ్రత్తగా వెళ్లి రా” అన్న భావన ఎక్కువైంది.
అది స్నేహం కంటే కొంచెం ఎక్కువ.
ప్రేమ కంటే కొంచెం తక్కువ.
________________________________________
రోజు 26 – వర్షం మరియు తెలుసుకున్న నిజాలు
క్లాస్ అయిపోయాక వర్షం మొదలైంది.
టీ స్టాల్ దగ్గర ఇద్దరూ నిలబడ్డారు.
ప్లాస్టిక్ టేబుల్ పై వారి చేతులు దగ్గరగా వచ్చాయి. తాకలేదు. కానీ ఆ దగ్గరితనం ఇద్దరికీ స్పష్టంగా అనిపించింది.
పవన్ తన కల గురించి చెప్పాడు.
ఇంజినీరింగ్ చదివి డ్రోన్లు తయారు చేయాలని. ఆకాశంలో తన కలలు ఎగరాలని.
కరిష్మ తన లక్ష్యం చెప్పింది.
సాఫ్ట్వేర్ డెవలపర్ అవ్వాలని. తన కుటుంబానికి గర్వం కలిగించాలని.
ఒక క్షణం నిశ్శబ్దం.
వర్షపు చినుకులు మాత్రమే వినిపించాయి.
ఆ క్షణంలో మాటలు అవసరం లేకపోయాయి.
అది ఇంకా ప్రేమ కాదు.
కానీ అది ఏమీ కాదు కూడా కాదు.
________________________________________
రోజు 33 – అసూయ గుండెలు
మొదట గమనించింది మానసే.
“నీకతనంటే ఇష్టం కదా?” అంటూ కరిష్మ భుజాన్ని నెట్టి అడిగింది.
కరిష్మ నవ్వేసింది.
“అతను జస్ట్ నైస్ అంతే.”
కానీ ఆమె కళ్ళు మాత్రం గుంపులోనూ అతనినే వెతికేవి.
అతను చూడకపోయినా… ఆమె చూడకుండా ఉండలేకపోయింది.
అదే సమయంలో ఒక రోజు పవన్ కరిష్మ మరో అబ్బాయితో మాట్లాడుతుండటం చూశాడు.
అతని కడుపులో ఖాళీగా అనిపించింది.
అది కేవలం క్రష్ కాదని అప్పుడే గ్రహించాడు.
అది కోల్పోవాలనిపించని ఒక అనుభూతి.
________________________________________
రోజు 40 – వెనుకడుగు
ఒక రోజు గ్రూప్ డిన్నర్ లో రాజేష్ అనుకోకుండా మాట జారేశాడు.
“పవన్ డే 1 నుంచే కరిష్మ మీద క్రష్ పెట్టుకున్నాడు!”
టేబుల్ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైంది.
కరిష్మ ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
పవన్ ముఖం తెల్లబడిపోయింది.
అప్పుడు మానస పరిస్థితిని కాపాడింది.
“అతను సరదాగా చెప్తున్నాడు. రాజేష్ ని తెలుసు కదా,” అని నవ్వేసింది.
కానీ పవన్ మనసులో మాత్రం ఏదో విరిగిపోయింది.
ఆ రాత్రి అతను కరిష్మకు మెసేజ్ పంపాడు:
“నీకు అసౌకర్యంగా అనిపించి ఉంటే సారీ.”
ఆమె నుంచి రిప్లై వచ్చింది:
“అలా ఏమీ లేదు. కేవలం ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది అంతే.”
ఎమోజీలు లేవు.
ఆప్యాయత లేదు.
ఆ మాటల మధ్య ఉన్న దూరం…
పవన్ హృదయానికి స్పష్టంగా అనిపించింది.