ఆద్య తన కారును వాళ్ల ఇంటి ముందు ఆపింది.
ఆద్య వాళ్ల అమ్మ కారు దిగి, "ఏంటే ఆద్యా, అలా ఆలోచిస్తున్నావు... దిగు," అంది.
"నువ్వు లోపలికి వెళ్లమ్మా, నేను వస్తాను," అని చెప్పి, ఆద్య కారును రివర్స్ చేసి నేరుగా ముకుంద్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లింది.
అక్కడ లోపల ముకుంద్ చెల్లెలు నిత్య ఒంటరిగా కూర్చుని ఉంది.
"నిత్యా... ముకుంద్ ఆచూకీ ఏమైనా తెలిసిందా?" అని ఆత్రంగా అడిగింది ఆద్య.
దానికి నిత్య ఎంతో నిరాశగా, "లేదు వదినా... అసలు అన్నయ్యకు ఏమైందో, ఎందుకు ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోయాడో ఏమీ అర్థం కావట్లేదు. అయినా వాడికి అంత కోపం ఉండకూడదు," అని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
అప్పుడే లోపలి నుంచి ముకుంద్ వాళ్ల అమ్మ ఏడుస్తున్న గొంతు వినిపించింది.
"అంతా నా వల్లే తల్లీ... నా వల్లే వాడు వెళ్లిపోయాడు. వాడికి ఇంకా లోకం తీరు, మంచి చెడులు కూడా సరిగ్గా తెలియవు. ఆ రోజు కోపంలో ఏవేవో మాటలు అనేశాను... ఆ దెప్పిపొడుపు మాటలు పడలేకే వాడు వెళ్లిపోయాడు. ఇన్ని నెలలైనా ఇంకా ఇంటికి తిరిగి రాలేదు," అని ఆవిడ గుండెలు బాదుకుంటూ ఏడుస్తోంది.
ఆ మాటలు విన్న ఆద్య, పరుగుపరుగున వెళ్లి ఆమెను గట్టిగా హత్తుకుని కన్నీరు మున్నీరుగా ఏడ్చేసింది. వెనక నుంచి నిత్య కూడా వచ్చి వాళ్లిద్దరినీ పట్టుకుని ఏడ్చింది.
అప్పుడు ముకుంద్ వాళ్ల నాన్న కలుగజేసుకుని, "మీరెందుకు బాధపడుతున్నారు? అసలు ఆ రోజు నేను గనక ఇంట్లో ఉండి ఉంటే, వాడు బయటకు వెళ్లేవాడే కాదు కదా. అంతా నా తప్పే," అని కుమిలిపోయాడు.
నిత్య వెంటనే తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి, "నువ్వు లేనప్పుడు అన్నయ్యే మాకు అండగా ఉన్నాడు నాన్న... ఇప్పుడు నువ్వు ఉన్నావు, కానీ అన్నయ్యే..." అని ఏడుస్తూ అనేలోపు...
వెనక నుంచి ఆద్య వాళ్ల అమ్మ అక్కడికి వచ్చింది. కోపంగా గొడవ చేసి ఆద్యను అక్కడినుంచి తమ ఇంటికి లాక్కుపోయింది.
"నిన్ను అక్కడికి వెళ్లొద్దని, ఆ మనుషులతో మాట్లాడొద్దని ఎన్నిసార్లు చెప్పాను? వాళ్ల స్థాయి ఏంటి, మన స్థాయి ఏంటి? అసలు ఆ ముకుంద్ గాడు నీకెలా నచ్చాడే?" అని ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఆద్య మీద విరుచుకుపడింది.
సరిగ్గా అప్పుడే సత్యమూర్తి (ఆద్య వాళ్ల నాన్న) చాలా కంగారుగా, ఆవేశంగా అక్కడికి వచ్చి, "ఆద్యా... నిజం ఎందుకు దాచావమ్మా? రా నాతో..." అని ఆమె చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.
ఆద్య వాళ్ల అమ్మ అర్థంకాక, "ఆగండి, నేను కూడా చీర మార్చుకుని వస్తాను," అంది.
దానికి సత్యమూర్తి అసహనంగా, "అంత టైమ్ లేదు... నువ్వు వస్తే రా, లేదా ఇంట్లోనే ఉండు," అని కంగారుగా వాళ్లని కారు ఎక్కించుకుని, ఆద్య వాళ్ల కాలేజ్ గ్రౌండ్ వైపు డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళ్లాడు.
కారును గ్రౌండ్ పక్కన పార్క్ చేశాడు. అక్కడ గ్రౌండ్లో... ముకుంద్కు సంబంధించిన పెద్ద పెద్ద పోస్టర్లు, బ్యానర్లు కట్టి ఉన్నాయి.
అదంతా చూసిన ఆద్య, కన్నీళ్లతో వాళ్ల నాన్న వైపు చూసింది. తనలో ఇన్ని రోజులుగా దాచుకున్న బాధ కట్టలు తెంచుకుంది.
"ఐయామ్ సారీ నాన్నా... ముకుంద్ చనిపోయి ఆరు నెలలు అవుతోంది. ఎవరికీ చెప్పనని ముకుంద్కి ప్రామిస్ చేశాను నాన్నా. పాపం ముకుంద్... ఆ జబ్బుతో చాలా నరకం అనుభవించాడు నాన్నా. చాలా నొప్పితో, విలవిలలాడుతూ... నా కళ్ల ముందే ప్రాణాలు వదిలాడు నాన్నా..." అంటూ తండ్రిని గట్టిగా పట్టుకుని గుండెలు పగిలేలా ఏడ్చేసింది ఆద్య.