Episode 1

ఆ రాత్రి సోమానాదపురం గ్రామం అసాధారణమైన నిశ్శబ్దంలో మునిగిపోయి ఉంది. ఆకాశమంతా నల్లటి మేఘాలు కమ్ముకున్నాయి. చంద్రుడు ఎక్కడో మేఘాల వెనుక దాక్కుని ఉన్నాడు. గ్రామ వీధుల్లో ఒక్క మనిషి కూడా కనిపించలేదు. అప్పుడప్పుడు దూరంగా వినిపిస్తున్న కుక్కల మొరుగులు, చెట్ల కొమ్మలను తాకుతున్న గాలి శబ్దం తప్ప మరేమీ లేదు.

గ్రామానికి కొంచెం దూరంలో ఉన్న మట్టి రోడ్డుపై ఒక మధ్యవయస్కుడు సైకిల్ తొక్కుకుంటూ వెళ్తున్నాడు. అతని పేరు రామయ్య. నలభై ఐదు సంవత్సరాల వయసు. బట్టతల, ముదురు రంగు చర్మం, సాధారణ గ్రామీణ జీవితం గడిపే మనిషి.

సైకిల్ హ్యాండిల్‌కు ఒక చిన్న పాత రేడియో కట్టబడి ఉంది. ఆ రేడియోలో పాత తెలుగు సినిమా పాట నెమ్మదిగా వినిపిస్తోంది.

"నీ లీల పాడెద దేవా..."

రామయ్యకు ఆ పాటలు చాలా ఇష్టం. రాత్రి ఒంటరిగా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు భయం పోవడానికి ఎప్పుడూ రేడియో వింటూ వెళ్తాడు.

ఆ రహదారి పక్కనే గ్రామ శ్మశానం ఉంది. కానీ ఆ చీకటిలో అది శ్మశానం అని ఎవరికీ వెంటనే గుర్తుపట్టడం కష్టం. చుట్టూ ఉన్న పెద్ద పెద్ద మర్రిచెట్లు, వేపచెట్లు తమ నీడలను నేలమీద విస్తరించి భయంకరమైన ఆకారాల్లా కనిపిస్తున్నాయి.

అప్పుడే...

రేడియో పాట మధ్యలో ఎక్కడి నుంచో ఒక ఆడ గొంతు వినిపించింది.

అది పాట కాదు.

మాట కూడా కాదు.

ఎవరో ఒక యువతి చాలా నెమ్మదిగా హమ్ చేస్తున్నట్టుగా అనిపించింది.

"హ్మ్మ్మ్.... హ్మ్మ్మ్...."

రామయ్య ఒక్కసారిగా సైకిల్ బ్రేక్ వేశాడు.

సైకిల్ చక్రాలు మట్టి మీద రాపిడితో ఆగిపోయాయి.

అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.

"ఎవరు...?" అని నెమ్మదిగా అడిగాడు.

సమాధానం లేదు.

ఆ నిశ్శబ్దం కూడా ఎంతో భయంకరం గా ఉంది , రామయ్యా ఇంకా కుంచం గట్టి వాడు , మొండి వాడు కావడం తో అని చీకట్లో కూడా ధైర్యం గా ఉండగలిగాడు

మళ్లీ ఆ శబ్దం వినిపించలేదు.

అతను వెంటనే రేడియో స్విచ్ ఆఫ్ చేశాడు.

చుట్టూ మళ్లీ నిశ్శబ్దం.

రేడియో ఆపిన తర్వాత ఎలాంటి శబ్దం లేకపోవడం చూసి చాలా ఆశ్చర్య పోయాడు రామయ్యా.

గాలి కూడా ఆగిపోయినట్టే అనిపించింది.

కొన్ని క్షణాలు అలాగే నిలబడి విన్నాడు.

అప్పుడే వెనుక నుండి చల్లగా గాలి వీచింది ! చుట్టూ చెట్లు ఏం మాత్రం కదలలేదు అని గమనించిన రామయ్యా వెనక్కి తిరిగి చూసాడు కానీ అక్కడ

ఏమీ లేదు.

"నాకే భ్రమ అయ్యుంటుంది..." అని తనను తాను ఓదార్చుకున్నాడు.

మళ్లీ సైకిల్ ఎక్కి తొక్కడం ప్రారంభించాడు.

కానీ అతని మనసులో భయం మొదలైంది.

కొన్ని అడుగులు వెళ్లగానే వెన్నులో చల్లని వణుకు పరిగెత్తింది.

ఎందుకో ఎవరో తనను వెనుక నుంచి గమనిస్తున్నట్టుగా అనిపించింది.

అతను వేగంగా పెడలింగ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు.

ఒకసారి...

రెండుసార్లు...

మూడుసార్లు...

నాలుగోసారి పెడల్ గట్టిగా తొక్కగానే—

"ఛక్!"

అని పెద్ద శబ్దంతో సైకిల్ చైన్ తెగిపోయింది.

సైకిల్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.

రామయ్య ముఖం పాలిపోయింది.

అతని గుండె గొంతులోకి వచ్చినట్టైంది.

"అయ్యో దేవుడా..." అని గొణిగాడు.

చుట్టూ చూసాడు.

ఎవరూ లేరు.

చీకటి మాత్రమే.

తన భయాన్ని అణచుకుంటూ సైకిల్ దిగకుండా కిందికి వంగి చైన్ వైపు చూడసాగాడు.

అప్పుడే...

ఏదో చల్లటి వస్తువు అతని పాదాన్ని తాకింది.

అతని శరీరం మొత్తం గడ్డకట్టిపోయింది.

శ్వాస కూడా ఆగిపోయినట్టైంది.

నెమ్మదిగా కళ్లను కిందికి తిప్పాడు.

అక్కడ...

ఒక పెద్ద నల్లటి పాము!

అది అతని కాళ్ల మధ్యగా నెమ్మదిగా పాకుతోంది.

రామయ్య కదలలేదు.

కన్ను కూడా కొట్టలేదు.

అతని నుదిటిపై చెమట బొట్లు కారుతున్నాయి.

పాము అతని కాళ్లను దాటి ముందుకు వెళ్లింది.

కొన్ని క్షణాలు యుగాల్లా గడిచాయి.

చివరకు అది చీకటిలో కనిపించకుండా పోయింది.

అప్పుడు మాత్రమే రామయ్య ఒక పెద్ద ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

"హమ్మయ్య..."

అని అనుకున్నాడు.

కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకుని సైకిల్ దిగి చైన్ సరిచేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

అతని చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి.

చైన్‌ను పట్టుకుని బిగించే ప్రయత్నం చేస్తున్న సమయంలో—

అతని చూపు అనుకోకుండా ఎదురుగా వెళ్లింది.

అక్కడ...

రోడ్డుకు పక్కనే...

దట్టమైన పొగ.

తెల్లటి పొగ మెల్లగా పైకి ఎగసిపోతోంది.

ఇప్పుడు మాత్రమే అతనికి అర్థమైంది.

అది శ్మశానం.

ఇటీవలే ఎవరో దహనం చేసిన చితి నుంచి పొగ వస్తోంది.

గాలి వీచడంతో ఆ పొగ అతని వైపు కదులుతోంది.

అతని గుండె మళ్లీ గట్టిగా కొట్టుకుంది.

అప్పుడే ఆ పొగ మధ్యలో ఎవరో నిలబడి ఉన్నట్టుగా కనిపించింది.

ఒక స్త్రీ ఆకారం.

తెల్లటి వస్త్రం.

పొడవాటి జుట్టు.

ఆ రూపం కదల్లేదు.

రామయ్య కళ్లను బలంగా నులిమి మళ్లీ చూశాడు.

కానీ పొగ మధ్యలో ఏదో ఉందనే భావన మాత్రం పోలేదు.

అతని ధైర్యం పూర్తిగా కరిగిపోయింది.

"అమ్మో!" అని అరిచి సైకిల్‌ను అక్కడే వదిలేశాడు.

ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని పరుగెత్తడం ప్రారంభించాడు.

చీకటి రోడ్డుపై ఎంత వేగంగా పరిగెత్తగలడో అంత వేగంగా పరిగెత్తుతున్నాడు.

అప్పుడే—

అతని కుడికాలు ఏదో వస్తువుపై పడింది.

"చట్!"

అని శబ్దం వచ్చింది.

కిందికి చూసాడు.

అది ఒక నిమ్మకాయ.

కానీ సాధారణ నిమ్మకాయ కాదు.

ఎవరో మంత్రాలు చేసినట్టు మధ్యలో కోసి రోడ్డుమీద పెట్టారు.

అతని కాలు పడగానే అది నలిగిపోయింది.

అందులోంచి వచ్చిన ద్రవం నల్లటి ఎరుపు రంగులో ఉంది.

రక్తంలా కనిపిస్తోంది.

ఆ ద్రవం అతని కాలి వేళ్ల మీదుగా జారింది.

రామయ్య భయంతో వణికిపోయాడు.

ఇంకా ఒక్క క్షణం కూడా అక్కడ ఆగలేదు.

వెనక్కి కూడా తిరిగి చూడకుండా నేరుగా గ్రామం వైపు పరుగెత్తాడు.

అతని వెనుక ఎక్కడో దూరంలో...

అదే ఆడ గొంతు మళ్లీ వినిపించింది.

"హ్మ్మ్మ్.... హ్మ్మ్మ్...."

ఈసారి మరింత స్పష్టంగా.

మరింత దగ్గరగా.

రామయ్య పరుగెత్తుతూనే ఉన్నాడు.

కానీ అతనికి తెలియదు...

ఆ రాత్రి శ్మశానం దగ్గర మొదలైన ఆ సంఘటన ఆ ఊరి భావిషతూనే మార్చబోతుంది !

మరి అయితే ఆ పోగా రూపం వల్ల?

లేదా రామయ్యా తొకిన నిమ్మకాయ వల్ల ?

ఇవి ఏం కాకుండా అసలు ఆ పాము లో ఏం అయినా విశేషం ఉందా?