EPISODE 1

కాంతి ప్రయాణం

ఆకాశం ఎప్పుడూ మనకు దగ్గరగానే కనిపిస్తుంది...

కానీ నిజానికి—

ఆకాశంలో మనం చూస్తున్న ప్రతి నక్షత్రం ఒక కథ.

కొన్ని కథలు కొన్ని సంవత్సరాల దూరంలో ఉంటాయి.

కొన్ని వేల సంవత్సరాల దూరంలో...

మరికొన్ని మన ఊహకు కూడా అందనంత దూరంలో.

ఒక లైట్ ఇయర్ అంటే ఒక సంవత్సరం కాదు...

కాంతి ఒక సంవత్సరంలో ప్రయాణించే దూరం.

శూన్యంలో కాంతి వేగం—

సెకనుకు 2,99,792.5 కిలోమీటర్లు.

అంత వేగంగా ప్రయాణించే కాంతి కూడా ఒక సంవత్సరం పాటు ప్రయాణిస్తే...

అది దాదాపు 5.88 ట్రిలియన్ మైళ్ల దూరం చేరుకుంటుంది.

అంటే...

మన భూమి నుండి ఆకాశంలో ఉన్న ఒక నక్షత్రం ఒక లైట్ ఇయర్ దూరంలో ఉందంటే, ఆ నక్షత్రం నుండి బయలుదేరిన కాంతి మన కళ్లకు చేరడానికి ఒక సంవత్సరం పడుతుంది.

కానీ...

ఆ రాత్రి జరిగిన విషయం మాత్రం కాంతి కంటే వేగంగా జరిగింది.

---

రాత్రి 2:17 AM.

నగరం మొత్తం నిద్రలో ఉంది.

ఒక చిన్న పరిశోధనా కేంద్రంలో మాత్రం ఒక్క గది మాత్రమే వెలుగుతోంది.

గదిలోని పెద్ద స్క్రీన్‌పై అంతరిక్ష పటం కనిపిస్తోంది.

చుట్టూ మానిటర్లు...

వైర్లు...

సర్వర్లు...

మధ్యలో ఒక యువకుడు.

ఆదిత్య.

వయసు 27.

ఖగోళ శాస్త్ర పరిశోధకుడు.

అతని ముందు ఉన్న స్క్రీన్‌పై ఒక సంఖ్య పదే పదే మారుతోంది.

63,241 AU

ఆదిత్య కళ్లను చిన్నగా చేశాడు.

“ఇది ఎలా సాధ్యం...?”

అతను మళ్లీ లెక్కలు చూసాడు.

మళ్లీ అదే ఫలితం.

అతను మరో కంప్యూటర్‌లో డేటాను రన్ చేశాడు.

అదే ఫలితం.

63,241 AU.

“ఒక లైట్ ఇయర్...”

అతని పెదవులపై ఆ మాట నెమ్మదిగా వచ్చింది.

కానీ స్క్రీన్‌పై కనిపిస్తున్న సిగ్నల్ మాత్రం సాధారణ నక్షత్రం నుంచి వచ్చినది కాదు.

అది...

భూమి వైపు వస్తున్న ఒక సంకేతం.

ఆదిత్య వెంటనే తన సహచరురాలు మీరాకి కాల్ చేశాడు.

“మీరా... ల్యాబ్‌కి వెంటనే రా.”

“ఇప్పుడు టైమ్ ఎంత తెలుసా?”

“తెలుసు.”

“అయితే?”

ఆదిత్య స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ అన్నాడు—

“మనకు ఒక మెసేజ్ వచ్చింది.”

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.

“ఎక్కడి నుంచి?”

ఆదిత్య సమాధానం చెప్పలేదు.

అతని కళ్లంతా స్క్రీన్‌పైనే ఉన్నాయి.

చివరికి అన్నాడు—

“మన సౌర వ్యవస్థకు అవతల నుంచి.”

మీరా నవ్వింది.

“ఏదైనా కొత్త సిగ్నల్ అయి ఉంటుంది.”

“కాదు."

“మరి?”

ఆదిత్య గొంతు మారింది.

“అది సిగ్నల్ కాదు, మీరా.”

“అయితే?”

ఆదిత్య స్క్రీన్‌ను ఆమెకు చూపించాడు.

అక్కడ ఒక విచిత్రమైన గణిత సంకేతం కనిపిస్తోంది.

1 LIGHT YEAR

దాని కింద—

63,241 AU

మీరా ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది.

“ఇది ఎవరు పంపారు?”

ఆదిత్య నెమ్మదిగా కుర్చీలో నుంచి లేచాడు.

“అదే తెలుసుకోవాలి.”

అప్పుడే...

ల్యాబ్‌లోని అన్ని స్క్రీన్‌లు ఒక్కసారిగా ఆఫ్ అయ్యాయి.

టిక్...

ఒక్క మానిటర్ మాత్రమే వెలిగింది.

దానిపై ఒక వాక్యం ప్రత్యక్షమైంది.

«“మేము మీ దగ్గరకు రావడం లేదు...”»

మీరా ఊపిరి బిగపట్టుకుంది.

మరో వాక్యం కనిపించింది

«“మీరు మా దగ్గరకు వస్తున్నారు.”»

ఆదిత్య కళ్లలో భయం మొదటిసారి కనిపించింది.

ఎందుకంటే...

ఆ సంకేతం వచ్చిన నక్షత్రం భూమికి—

ఒక లైట్ ఇయర్ దూరంలో లేదు.

అది...

63,241 AU దూరంలో కూడా లేదు.

ఆ నక్షత్రం...

మన సూర్యుడి వెనుక ఉన్న అంతరిక్షంలో లేదు.

అది ఒకప్పుడు అక్కడ ఉండేది.

కానీ ఇప్పుడు—

అది అసలు లేదు.

అయినా...

దాని నుంచి వస్తున్న కాంతి మాత్రం ఇంకా భూమిని చేరుతోంది.

ఆదిత్య నెమ్మదిగా అన్నాడు—

“మనం చూస్తున్నది నక్షత్రాన్ని కాదు...”

మీరా అతని వైపు చూసింది.

ఆదిత్య మాట పూర్తిచేశాడు.

“దాని గతాన్ని.”

అదే సమయంలో స్క్రీన్‌పై మరో సంఖ్య ప్రత్యక్షమైంది.

365

ఆదిత్య గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

ఎందుకంటే ఆ సంఖ్య కింద ఉన్న చివరి వాక్యం—

“కాంతి మిమ్మల్ని చేరుకోవడానికి ఇంకా 365 రోజులు.”

అతను స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తూ నిలబడిపోయాడు.

మీరా అడిగింది—

“ఆ 365 రోజులు పూర్తయ్యాక ఏం జరుగుతుంది?”

ఆదిత్య సమాధానం చెప్పలేదు.

అతనికి అప్పటికే అర్థమైంది.

ఆ సంకేతం ఒక హెచ్చరిక కాదు.

అది ఒక కౌంట్‌డౌన్.