Episode 1

ఖచ్చితంగా. ధర్మ పాత్రలో అతి కోపం, ఇంపల్సివ్ స్వభావం, బలమైన self-respect, అన్యాయాన్ని సహించలేని మనస్తత్వం స్పష్టంగా కనిపించేలా, మొదటి ఎపిసోడ్‌ను ఒక సినిమాటిక్ మాస్-డ్రామాలా రాస్తాను.

ధర్మ

ఎపిసోడ్ – 1: సుత్తి శబ్దం

తెల్లవారుజామున 5:10.

ఆ ప్రాంతం ఇంకా పూర్తిగా మేలుకోలేదు.

కొండల మధ్యలో ఉన్న ఆ గని మాత్రం అప్పటికే మేల్కొంది.

చుట్టూ నల్లటి రాళ్ల కొండలు.

గాలిలో మట్టి వాసన.

దూరంగా భారీ యంత్రాలు కదులుతున్న శబ్దం.

ఎక్కడో ఒకచోట రాళ్లు పేల్చిన శబ్దం వినిపించింది.

ధామ్!

ఆ శబ్దానికి పక్షులు చెట్ల మీద నుంచి ఒక్కసారిగా ఎగిరిపోయాయి.

కానీ ఆ శబ్దాల మధ్య ఇంకో శబ్దం మాత్రం నిరంతరం వినిపిస్తూనే ఉంది.

టక్... టక్... టక్...

ఒక సుత్తి రాయిని కొడుతున్న శబ్దం.

అది ఆ గనిలో మిగతా శబ్దాలన్నింటినీ మించి వినిపిస్తోంది.

కెమెరా నెమ్మదిగా ఆ శబ్దం వైపు వెళ్తుంది.

ఒక పెద్ద రాయి ముందు...

చెమటతో తడిసిన శరీరం.

బలమైన భుజాలు.

గట్టిగా బిగుసుకున్న చేతులు.

కళ్లలో ఎలాంటి భయం లేదు.

చేతిలో దాదాపు తన శరీర బరువంత ఉన్నట్టుగా కనిపించే పెద్ద సుత్తి.

అతడే—

ధర్మ.

వయసు ఇరవై ఎనిమిది.

గనిలో stone breaker.

అతని పని—

రాళ్లను పగలగొట్టడం.

కానీ అక్కడ పనిచేసేవాళ్లందరికీ ధర్మ గురించి తెలిసిన విషయం ఇంకొకటి.

అతని చేతిలో ఉన్న సుత్తి రాళ్లను మాత్రమే పగలగొడుతుంది.

కానీ...

అతని సహనాన్ని ఎవరైనా పగలగొడితే—

ఏదైనా జరగొచ్చు.

---

ధర్మ సుత్తిని పైకి ఎత్తాడు.

ఒక్క క్షణం ఆకాశం వైపు చూశాడు.

తర్వాత—

ధామ్!

సుత్తి రాయిపై పడింది.

రాయి మీద చిన్న పగులు వచ్చింది.

మరోసారి—

ధామ్!

పగులు పెద్దదైంది.

మూడోసారి—

ధామ్!

రాయి రెండు ముక్కలైంది.

పక్కనే పనిచేస్తున్న వృద్ధ కార్మికుడు నరసయ్య అతన్ని చూస్తూ నవ్వుకున్నాడు.

"ఏంట్రా ధర్మా... రాయిమీద నీకున్న కోపం మనుషుల మీద కూడా ఉంటుందా?"

ధర్మ సమాధానం చెప్పలేదు.

మళ్లీ సుత్తి ఎత్తాడు.

ధామ్!

నరసయ్య నవ్వుతూ తల ఊపాడు.

"అదే నీకు సమస్య రా..."

ధర్మ కాసేపు ఆగాడు.

తన చెమటను చేతి వెనుక భాగంతో తుడుచుకున్నాడు.

"నాకు సమస్య లేదు నరసయ్యా."

నరసయ్య అతని వైపు చూశాడు.

ధర్మ మెల్లగా అన్నాడు—

"ఎదుటివాడికి ఉంటుంది."

నరసయ్య నవ్వు ఆపుకున్నాడు.

---

గనిలో మరో వైపు...

కొంతమంది మగ కార్మికులు ఒకచోట కూర్చొని టీ తాగుతున్నారు.

వాళ్లలో రంగా అనే వ్యక్తి పెద్దగా నవ్వుతున్నాడు.

"అరే... ఈ మధ్య ఆడవాళ్లకి కూడా మగాళ్లతో సమానంగా పని ఇస్తున్నారు రా!"

మరో వ్యక్తి నవ్వాడు.

"పని చేయడానికి వచ్చారా... లేక ఇక్కడ అందరినీ చూసి టైంపాస్ చేయడానికి వచ్చారా?"

ఇంకొకడు అసభ్యంగా ఏదో అన్నాడు.

వాళ్లందరూ నవ్వుకున్నారు.

అక్కడే కొంచెం దూరంలో పనిచేస్తున్న ముగ్గురు మహిళా కార్మికులు ఆ మాటలు విన్నారు.

వాళ్లలో ఒకరు తల వంచుకుంది.

మరొకరు కోపంగా వాళ్ల వైపు చూసింది.

కానీ ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

ఎందుకంటే—

ఇలాంటి మాటలు అక్కడ కొత్తవి కావు.

---

ధర్మ చెవులకు ఆ నవ్వు వినిపించింది.

సుత్తి గాల్లోనే ఆగిపోయింది.

అతని ముఖం మారింది.

ఒక్కసారిగా అతని కళ్లలోని ప్రశాంతత పోయింది.

అతను నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగాడు.

నరసయ్య వెంటనే గమనించాడు.

"ధర్మా..."

ధర్మ అతని వైపు చూడలేదు.

"వాళ్లు ఏం మాట్లాడుతున్నారు?"

నరసయ్య మౌనంగా ఉన్నాడు.

"నేను అడిగింది వినిపించలేదా?"

నరసయ్య నెమ్మదిగా అన్నాడు—

"వదిలేయ్ రా..."

ధర్మ సుత్తిని నేలపై పెట్టాడు.

"ఏం వదిలేయాలి?"

"వాళ్ల మాటలు."

ధర్మ రంగా వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాడు.

నరసయ్య వెంటనే అతని చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.

"ధర్మా... పని పోతుంది."

ధర్మ ఆగాడు.

నరసయ్య కళ్లలోకి చూశాడు.

"పని పోతే పోనివ్వు."

"నీకు ఈ పని అవసరం."

ధర్మ కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.

తర్వాత నరసయ్య చేతిని తన చేతి నుంచి తీసేశాడు.

"నాకు పని అవసరం."

ఒక్క అడుగు ముందుకు వేశాడు.

"కానీ..."

మరో అడుగు.

"...నా ముందు ఒక ఆడమనిషిని అవమానిస్తుంటే..."

మరో అడుగు.

అతని పిడికిలి బిగుసుకుంది.

"...నేను పని చూసుకుంటూ నిలబడలేను."

---

రంగా ఇంకా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు.

అతనికి ధర్మ వస్తున్న విషయం తెలియదు.

అचानक అతని ముందు ఒక నీడ పడింది.

రంగా తలెత్తి చూశాడు.

ధర్మ.

"ఏం అన్నావ్?"

రంగా నవ్వాడు.

"ఏంటి?"

"ఇప్పుడే అన్న మాట."

"ఏ మాట?"

ధర్మ దగ్గరికి వంగాడు.

"ఆడవాళ్ల గురించి అన్న మాట."

రంగా చుట్టూ చూసి నవ్వాడు.

"నీకు ఎందుకురా అంత కోపం?"

ధర్మ కళ్లలో కోపం మరింత పెరిగింది.

"ఎందుకంటే..."

అతను నిటారుగా నిలబడ్డాడు.

"మాట్లాడటం నీ హక్కు."

ఒక్క క్షణం ఆగాడు.

"కానీ ఎదుటివాడి గౌరవాన్ని తాకే హక్కు నీకు లేదు."

రంగా లేచాడు.

"నువ్వెవడివిరా మాకు నీతులు చెప్పడానికి?"

ధర్మ సమాధానం చెప్పలేదు.

రంగా అతన్ని తోసే ప్రయత్నం చేశాడు.

అది ధర్మ చేసిన చివరి సహనం.

తర్వాతి క్షణం—

ధామ్!

రంగా నేలపై పడిపోయాడు.

అందరూ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యారు.

---

"అరేయ్!"

ఒకడు ధర్మ మీదికి వచ్చాడు.

ధర్మ అతన్ని పక్కకు తోశాడు.

మరో ఇద్దరు ముందుకొచ్చారు.

ధర్మ వెనక్కి తగ్గలేదు.

ఒకరి చెయ్యిని పట్టుకుని తిప్పాడు.

మరొకడిని భుజంతో ఢీకొట్టాడు.

ఇంకొకడు వెనుక నుంచి రావడంతో ధర్మ ఒక్కసారిగా తిరిగాడు.

అక్కడి నుంచి పరిస్థితి అదుపు తప్పింది.

ఒక్కొక్కరుగా కార్మికులు ధర్మ మీదికి రావడం మొదలుపెట్టారు.

ఒకరు...

ఇద్దరు...

ఐదుగురు...

పదిమంది...

చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు పని ఆపేశారు.

మహిళా కార్మికులు భయంతో చూస్తున్నారు.

నరసయ్య అరుస్తున్నాడు—

"ధర్మా! ఆపు!"

కానీ ధర్మకు ఏమీ వినిపించడం లేదు.

అతని కోపం ఇప్పుడు మాటలకు అందని స్థాయికి వెళ్లిపోయింది.

---

ఒకడు అతని మీద ఇనుప రాడ్‌తో దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

ధర్మ తప్పించుకున్నాడు.

రాడ్ నేలను తాకింది.

టాంగ్!

ధర్మ ఆ వ్యక్తిని చూస్తూ—

"పని చేసుకోవడానికి వచ్చాం."

అతన్ని పక్కకు నెట్టాడు.

"పిచ్చి పట్టించుకోవడానికి కాదు."

మరో వ్యక్తి ముందుకొచ్చాడు.

ధర్మ అతన్ని కూడా వెనక్కి నెట్టాడు.

మరికొందరు చుట్టుముట్టారు.

ఇప్పుడు మొత్తం 22 మంది అతని చుట్టూ ఉన్నారు.

గనిలో ఉన్న అందరూ ఒక్కసారిగా భయంతో చూస్తున్నారు.

కానీ ధర్మ మాత్రం—

వాళ్ల మధ్యలో ఒక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు.

అతని ఛాతీ వేగంగా పైకి కిందికి కదులుతోంది.

ముఖం మీద చెమట.

చేతులపై రాళ్ల దుమ్ము.

కళ్లలో కోపం.

ఒకడు అరుస్తూ—

"ఒక్కడివి ఏం చేస్తావురా?"

ధర్మ నెమ్మదిగా అతని వైపు చూశాడు.

"ఒక్కడినే కదా..."

అతని పెదవులపై చిన్న నవ్వు.

"అందుకే ఇంతమంది వచ్చారా?"

అంతే.

మళ్లీ గొడవ మొదలైంది.

---

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత...

గని మొత్తం నిశ్శబ్దం.

22 మంది కార్మికులు అక్కడక్కడా కూర్చున్నారు.

ఎవరి ముఖానికి దుమ్ము.

ఎవరి చేతికి గాయం.

ఎవరో తమ చొక్కా సరిచేసుకుంటున్నారు.

మధ్యలో ధర్మ నిలబడి ఉన్నాడు.

అతను ఒక్కసారి చుట్టూ చూశాడు.

తర్వాత నేలపై పడిపోయిన తన సుత్తిని తీసుకున్నాడు.

దుమ్ము దులిపాడు.

అక్కడున్న మహిళా కార్మికుల వైపు చూశాడు.

వాళ్లలో ఒకరు భయంతో అతన్ని చూస్తోంది.

ధర్మ ముఖంలోని కోపం ఒక్కసారిగా తగ్గిపోయింది.

అతను ఏమీ చెప్పలేదు.

తర్వాత చుట్టూ ఉన్న 22 మందిని చూసి—

చాలా ప్రశాంతంగా అన్నాడు.

"సారీ..."

అందరూ అతని వైపు చూశారు.

ధర్మ భుజం మీద సుత్తిని వేసుకున్నాడు.

"మీ పని డిస్టర్బ్ చేసినందుకు."

ఒక్క క్షణం ఆగాడు.

తర్వాత అదే ప్రశాంతమైన స్వరంలో—

"పోయి పని చూసుకోండి."

అక్కడున్న వాళ్లెవరికీ ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు.

ధర్మ మాత్రం తిరిగి తన రాయి దగ్గరికి వెళ్లిపోయాడు.

సుత్తిని పైకి ఎత్తాడు.

ఒక్కసారి ఆకాశం వైపు చూశాడు.

తర్వాత—

ధామ్!

రాయి పగిలింది.

ధామ్!

మరో ముక్క విడిపోయింది.

కెమెరా నెమ్మదిగా ధర్మ ముఖం మీదకు వస్తుంది.

అతని కళ్లలో కోపం లేదు.

కానీ...

అతని గురించి గని మొత్తం ఒక విషయం మాత్రం ఆ రోజు తెలుసుకుంది.

ధర్మతో గొడవ పడటం ప్రమాదం కాదు.

అతని ముందు అన్యాయం చేయడం ప్రమాదం.

---

అదే రోజు... సాయంత్రం 6:45

గని యజమాని ఆఫీస్ ముందు ఒక జీప్ ఆగింది.

దానిలోంచి ఒక వ్యక్తి దిగాడు.

తెల్లటి షర్ట్.

నల్లటి ప్యాంట్.

చేతిలో ఫైల్.

అతను ఆఫీస్‌లోకి వెళ్లి మేనేజర్‌ను అడిగాడు—

"ఇక్కడ ధర్మ అనే కార్మికుడు ఎవరు?"

మేనేజర్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారింది.

అతను కిటికీ బయటకు చూశాడు.

దూరంగా ధర్మ ఇంకా రాళ్లు కొడుతూనే ఉన్నాడు.

టక్... టక్... టక్...

మేనేజర్ మెల్లగా అన్నాడు—

"ధర్మా?"

ఆ వ్యక్తి తల ఊపాడు.

"అతనితో నాకు మాట్లాడాలి."

మేనేజర్ కుర్చీలో వెనక్కి వాలాడు.

చిన్నగా నవ్వాడు.

"అతనితో మాట్లాడటం సులభం..."

కాసేపు ఆగి—

"...కానీ అతని కోపంతో మాట్లాడటం అంత సులభం కాదు."

బయట నుంచి మరోసారి—

ధామ్!

అనే శబ్దం వినిపించింది.

ఆ వ్యక్తి కిటికీ వైపు తిరిగి చూశాడు.