Episode 1

సెప్టెంబర్ 3.

కృష్ణకి ఆ రోజు చాలా ప్రత్యేకమైన రోజు...

అది అతని పుట్టినరోజు.

ప్రతి సంవత్సరం పుట్టినరోజు వస్తుంది.

ఫ్రెండ్స్ విష్ చేస్తారు.

ఇంట్లో వాళ్లు ఆశీర్వదిస్తారు.

సోషల్ మీడియాలో స్టోరీలు పెడతారు.

కానీ ఈసారి...

కృష్ణకి వాటిలో ఏదీ అంత ముఖ్యంగా అనిపించలేదు.

అతని మనసంతా ఒక్క వ్యక్తి దగ్గరే ఆగిపోయింది.

సిరి.

ఆమె నోటినుంచి వచ్చే ఒక్క మాట కోసం అతను ఉదయం నుంచే ఎదురు చూస్తున్నాడు.

"Happy Birthday, Krishna!"

అంతే.

ఆ ఒక్క మెసేజ్ చాలు.

అతనికి ఆ రోజు మొత్తం మారిపోతుందని అతని మనసు నమ్ముతోంది.

ఉదయం...

కాలేజీకి వెళ్లే బస్సులో కృష్ణ కిటికీ పక్కన కూర్చున్నాడు.

బస్సు తన వేగంలో వెళ్తోంది.

బయట రోడ్డు మీద జనాలు, వాహనాలు, షాపులు అన్నీ కదులుతున్నాయి.

కానీ కృష్ణ దృష్టి మాత్రం తన ఫోన్ మీదే ఉంది.

ప్రతి కొన్ని సెకన్లకోసారి ఫోన్ స్క్రీన్ ఆన్ చేస్తున్నాడు.

Instagram...

WhatsApp...

Notifications...

ఏదైనా మెసేజ్ వచ్చిందా?

ఏదైనా..

ఆమె నుంచి?

లేదు.

మళ్లీ ఫోన్ ఆఫ్ చేశాడు.

కొన్ని క్షణాల తర్వాత మళ్లీ చూశాడు.

అదే పరిస్థితి.

అతను తనలో తానే నవ్వుకున్నాడు.

"ఇంత తొందరగా ఎందుకు చూస్తున్నావురా?"

అని తన మనసే తనను ప్రశ్నించింది.

కానీ మరో స్వరం వెంటనే సమాధానం చెప్పింది.

"ఆమె విష్ చేస్తుందిలే..."

ఎందుకంటే గతంలో వాళ్లిద్దరి మధ్య జరిగిన కొన్ని చిన్న చిన్న interactions కృష్ణ మనసులో పెద్ద అర్థాలను తీసుకున్నాయి.

ఆమె తనతో మాట్లాడిన విధానం...

తనని గమనించిన విధానం...

కొన్ని సందర్భాల్లో చూపించిన ఆ ప్రత్యేకమైన attention...

ఇవన్నీ కలిపి కృష్ణ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చేశాడు.

"ఆమె తప్పకుండా విష్ చేస్తుంది."

అది కృష్ణకు ఒక ఆశ కాదు.

ఆ క్షణంలో అది అతనికి ఒక నమ్మకం.

అంతలో అతని ఫ్రెండ్స్ Instagram stories పెట్టడం మొదలుపెట్టారు.

"Happy Birthday Krishna!"

"Many more happy returns bro!"

అతని ఫోటోలు, వీడియోలు, పాత memories...

ఒక్కొక్కటిగా storiesలో కనిపించసాగాయి.

కృష్ణ ముఖంలో చిరునవ్వు వచ్చింది.

అతని ఫ్రెండ్స్ తనని గుర్తు పెట్టుకున్నందుకు సంతోషించాడు.

కానీ వెంటనే అతని దృష్టి మరో విషయంపై పడింది.

సిరి ఆ stories చూసింది.

కృష్ణ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

"ఆమె చూసింది..."

అతను స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.

ఇప్పుడు అయినా మెసేజ్ వస్తుందని అనుకున్నాడు.

కానీ...

ఏ మెసేజ్ రాలేదు.

ఒక నిమిషం.

రెండు నిమిషాలు.

పది నిమిషాలు.

ఏమీ లేదు.

కృష్ణ ముఖంలోని చిరునవ్వు కొద్దిగా తగ్గింది.

అతని పక్కనే కూర్చున్న అజయ్ అతని ముఖాన్ని గమనించాడు.

"ఏమైంది రా?"

కృష్ణ ఏమీ చెప్పలేదు.

అజయ్‌కి అర్థమైంది.

"సిరి విష్ చేయలేదా?"

కృష్ణ చిన్నగా తల ఊపాడు.

అజయ్ నవ్వాడు.

"అరే! ఇంతకే ఫీల్ అవుతున్నావా?"

కృష్ణ మౌనంగా ఉన్నాడు.

అజయ్ అతని భుజం మీద చెయ్యి వేసి అన్నాడు.

"ఆమెకి ఇంకొంచెం సేపట్లో నిన్ను క్లాస్‌లో చూడబోతున్నానని అనిపించి ఉండొచ్చు. నేరుగా విష్ చేద్దామని అనుకుని ఉండొచ్చు."

కృష్ణ అతని వైపు చూశాడు.

అజయ్ నవ్వుతూ అన్నాడు—

"Keep waiting for something special, bro!"

ఆ మాట కృష్ణ మనసులో మళ్లీ ఆశను నింపింది.

అతని ముఖంలో చిన్న బ్లష్.

"అవును... ఆమె నేరుగా చెబితే?"

"అందరి ముందు కాకుండా... ఒక్కసారి పక్కకు పిలిచి విష్ చేస్తే?"

అతని ఊహల్లో ఎన్నో సన్నివేశాలు మొదలయ్యాయి.

కృష్ణ కిటికీ బయటకు చూస్తూ చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"ఆమె తప్పకుండా విష్ చేస్తుంది..."

కాలేజీ

చివరికి బస్సు కాలేజీకి చేరుకుంది.

ఫ్రెండ్స్ అందరూ దిగారు.

కృష్ణ కూడా దిగాడు.

అతని కళ్ళు మాత్రం ఒక్కరినే వెతుకుతున్నాయి.

కొంత దూరంలో...

సిరి కనిపించింది.

కృష్ణ అడుగులు ఆగిపోయాయి.

ఆమె కూడా అతన్ని గమనించింది.

కృష్ణ ఆమె వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.

ఆమె అతన్ని చూసింది.

ఆ క్షణం...

కృష్ణ గుండెలో ఒక చిన్న ఆనందం పుట్టింది.

"ఇదిగో... ఇప్పుడే చెబుతుంది."

కానీ కొన్ని సెకన్లలోనే అతని చుట్టూ అతని ఫ్రెండ్స్ చేరిపోయారు.

"Birthday boy!"

"రా రా!"

"ఫోటో దిగాలి!"

అంటూ అందరూ అతన్ని చుట్టుముట్టారు.

కృష్ణ నవ్వుతున్నాడు.

కానీ అతని కళ్ళు మాత్రం ఫ్రెండ్స్ మధ్య నుంచి సిరినే వెతుకుతున్నాయి.

ఒక్కసారి...

రెండుసార్లు...

మూడుసార్లు...

ఆమె కనిపించలేదు.

కృష్ణ గుండె ఒక్కసారిగా దిగజారింది.

"సిరి ఎక్కడికి వెళ్లింది?"

అతని దగ్గరున్న ఒక ఫ్రెండ్ చెప్పాడు—

"ఆమె లైబ్రరీకి వెళ్లిందట."

కృష్ణ వెంటనే లైబ్రరీకి వెళ్లాలని అనుకున్నాడు.

అతని మనసులో ఒకే ఆలోచన.

"బహుశా అక్కడే విష్ చేస్తుంది."

అతను లైబ్రరీ వైపు కదలబోతుండగా...

ప్రిన్సిపల్ అక్కడికి వచ్చారు.

అతన్ని ఆపేశారు.

కృష్ణ అక్కడే ఆగిపోయాడు.

అతని మనసులోని చిన్న ఆశ కూడా అక్కడే నిలిచిపోయింది.

లంచ్

మధ్యాహ్నం అయ్యింది.

కృష్ణకి ఒక్కటే అవకాశం కనిపించింది.

లంచ్ బ్రేక్.

ఈసారి అయినా సిరితో మాట్లాడాలని అనుకున్నాడు.

ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాడు.

"సిరి..."

ఆమె అతని వైపు చూసింది.

కృష్ణ కొద్దిగా నవ్వాడు.

అతని మనసులో మాత్రం ఇంకా అదే మాట.

"Happy Birthday..."

కానీ ఆమె ప్రవర్తనలో మాత్రం అతను ఊహించిన ఆ ప్రత్యేకత లేదు.

ఆమె అతన్ని పట్టించుకోనట్టుగా ప్రవర్తించింది.

కృష్ణ మాట ఆగిపోయింది.

ఒక్క క్షణం అతనికి అర్థం కాలేదు.

"ఏమైంది?"

"ఎందుకు ఇలా ఉంది?"

"నాతో ఎందుకు మాట్లాడటం లేదు?"

అతను అక్కడి నుంచి నెమ్మదిగా వెనక్కి వచ్చేశాడు.

ఆ రోజు అతని పుట్టినరోజే.

కానీ ఆ క్షణంలో...

అతనికి తన పుట్టినరోజు అనే భావన కూడా పోయింది.

ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణం

లంచ్ తర్వాత కృష్ణ త్వరగానే ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.

బస్సు కదులుతోంది.

ఉదయం అదే కిటికీ పక్కన కూర్చున్నాడు.

కానీ ఉదయం ఉన్న ఆనందం ఇప్పుడు లేదు.

ఫోన్ తీసుకున్నాడు.

Instagram తెరిచాడు.

అతని ఫ్రెండ్స్ stories ఇంకా ఉన్నాయి.

అందరూ విష్ చేశారు.

కానీ...

ఆమె మాత్రం చేయలేదు.

కృష్ణ తనలో తానే అనుకున్నాడు

"నేను ఆమె పుట్టినరోజున విష్ చేశాను కదా..."

"అది కూడా మనస్ఫూర్తిగా చేశాను."

"మరి నాకు ఎందుకు చేయలేదు?"

ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం లేదు.

ఆ రాత్రి

ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోయారు.

కృష్ణ మాత్రం నిద్రపోలేదు.

బెడ్ మీద పడుకున్నాడు.

పైకప్పు వైపు చూస్తున్నాడు.

ఫోన్ పక్కనే ఉంది.

మళ్లీ తీసుకున్నాడు.

ఆమె chat తెరిచాడు.

ఏదైనా మెసేజ్?

లేదు.

కృష్ణ స్క్రీన్‌ని చూస్తూ నెమ్మదిగా ఫోన్ కింద పెట్టాడు.

అతని మనసులో ఒకటే ప్రశ్న తిరుగుతోంది.

"ఎందుకు?"

"ఆమె నాకు విష్ చేయకపోవడానికి కారణం ఏంటి?"

"నేను ఏమైనా తప్పు చేశానా?"

"ఆమెకి నా మీద కోపమా?"

"లేదా..."

అతని ఆలోచనలు అక్కడే ఆగిపోయాయి.

ఎందుకంటే కృష్ణకి తెలియని ఒక విషయం ఉంది.

అతను కొన్ని నెలల క్రితం చేసిన ఒక చిన్న పని...

అది సిరి మనసులో మాత్రం చిన్న విషయం కాదు.

కొన్ని నెలల క్రితం...

కాలేజీలో పద్మ పుట్టినరోజు.

కృష్ణ ఆమెకు చాలా warm feelingతో పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పాడు.

అది కేవలం ఒక సాధారణ birthday wish కాదు.

అతను నిజాయితీగా...

ఆప్యాయంగా...

మనసుతో విష్ చేశాడు.

కృష్ణకి అది సహజమైన విషయం.

కానీ పక్కనే ఉన్న సిరి...

ఆ దృశ్యాన్ని చూసింది.

ఆమె ఏమీ అనలేదు.

ఏమీ అడగలేదు.

కానీ ఆమె కళ్ళలో మాత్రం ఒక భావం మెరిసింది.

అసూయ.

కృష్ణకి అది కనిపించలేదు.

అతను సిరి మనసులో ఏమి జరుగుతుందో అసలు ఊహించలేదు.

అతను చేసిన ఆ చిన్న పని...

ఆమె మనసులో మాత్రం ఒక ప్రశ్నను వదిలింది.

"అతను పద్మను అంత warmగా ఎందుకు wish చేశాడు?"

అది క్రమంగా మరో భావంగా మారింది.

కృష్ణకి తెలియకుండా...

సిరి తన మనసులో ఏదో దాచుకుంది.

మళ్లీ...

సెప్టెంబర్ 3 రాత్రి.

కృష్ణకు మాత్రం ఆ విషయం అసలు గుర్తుకు రాలేదు.

అతను తన మంచం మీద ఒంటరిగా పడుకుని ఒకే ప్రశ్నతో పోరాడుతున్నాడు.

"నేను ఆమె పుట్టినరోజున విష్ చేశాను... మరి ఆమె నా పుట్టినరోజున ఎందుకు విష్ చేయలేదు?"

అతనికి సమాధానం కావాలి.

కానీ...

అతను వెతుకుతున్న సమాధానం తన దగ్గరే ఉందని అతనికి తెలియదు.

కొన్ని నెలల క్రితం తాను చేసిన ఒక చిన్న పని...

సిరి మనసులో అప్పుడే ఒక గీత గీసింది.

అది ప్రేమా?

అసూయా?

అపార్థమా?

లేదా...

కృష్ణ ఊహించని ఇంకేదైనా భావమా?

అతనికి ఇంకా తెలియదు.

కానీ ఆ రాత్రి...

కృష్ణ మొదటిసారి ఒక విషయం గ్రహించకుండా గ్రహించాడు.

ఆమె ఒక "Happy Birthday" చెప్పకపోవడం కూడా తనను ఇంతగా బాధిస్తోందంటే...

ఆమె తన జీవితంలో సాధారణమైన వ్యక్తి కాదు.

అతని కళ్ళు నెమ్మదిగా మూసుకున్నాయి.

కానీ నిద్ర మాత్రం రాలేదు.

అతని మనసులో చివరిగా మిగిలిన మాట—

"సిరి... నువ్వు నన్ను ఎందుకు విష్ చేయలేదు?"

అతనికి తెలియదు...

ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం అతను ఊహించిన దానికంటే చాలా లోతుగా ఉందని.