Double-tap to translate this word.
Hides UI for distraction-free reading
కాలేజ్ క్యాంపస్‌లో ఉదయం తొమ్మిది గంటలు.
క్యాంపస్ మొత్తం విద్యార్థులతో సందడిగా ఉంది. ఎవరో క్లాస్‌కి పరుగులు తీస్తున్నారు... ఇంకొందరు కాంటీన్‌లో టీ కోసం గొడవ పడుతున్నారు... మరికొందరు మాత్రం ఫోన్‌లోనే ప్రపంచాన్ని వెతుకుతున్నారు.
అలాంటి సమయంలో గేట్ దగ్గర నుంచి ఒక అబ్బాయి నెమ్మదిగా లోపలికి నడిచొచ్చాడు.
అతని పేరు ఆదిత్య.
చేతిలో పుస్తకాలు.
భుజంపై బ్యాగ్.
ముఖంలో ఎలాంటి టెన్షన్ లేదు.
అతని ప్రపంచంలో అతను చాలా సాధారణమైన అబ్బాయి.
కానీ...
అతనికి తెలియని విషయం ఒకటుంది.
అతని కోసం మూడు
హృదయాలు ఇప్పటికే పోటీ పడుతున్నాయి.
---
క్యాంపస్‌లోని మొదటి అంతస్తు కారిడార్‌లో ముగ్గురు అమ్మాయిలు నిలబడి ఉన్నారు.
నందిని.
మేఘనా.
సాహితి.
ముగ్గురూ మంచి స్నేహితులే.
కానీ వాళ్ల మధ్య ఒక చిన్న రహస్యం ఉంది.
ముగ్గురికీ...
ఆదిత్య అంటే ఇష్టం.
నందిని
ఆదిత్య కనిపించగానే నందిని ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు.
“వచ్చాడు...” అంది మెల్లగా.
పక్కనే ఉన్న మేఘనా వెంటనే,
“ఎవరు?”
“అదే... మన క్లాస్‌లో కొత్తగా వచ్చిన సర్.”
“సర్ ఆ?”
“అయ్యో! ఆదిత్య!”
మేఘనా నవ్వింది.
“అబ్బా... నీ సర్ ఇతనేనా?”
నందిని సిగ్గుపడుతూ,
“నోరు మూసుకో!”
అంతలో సాహితి కూడా వాళ్ల దగ్గరకు వచ్చింది.
“ఏం జరుగుతోంది?”
మేఘనా నవ్వుతూ,
“మన నందిని మళ్లీ తన ‘సర్’ని చూస్తోంది.”
సాహితి ఒక్కసారిగా ఆదిత్య వైపు చూసింది.
ఆమె కళ్లలో కూడా అదే చిరునవ్వు.
“అవునా...?”
నందిని అనుమానంగా చూసింది.
“ఏంటి ఆ చూపు?”
“ఏమీ లేదు.”
“నిజంగానేనా?”
“నిజమే.”
మేఘనా ఇద్దరి ముఖాలూ చూసి,
“ఒక్క నిమిషం... మీ ఇద్దరికీ కూడా...?”
ఇద్దరూ ఒకేసారి,
“ఏమీ లేదు!”
ముగ్గురూ కొన్ని క్షణాలు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఆ తర్వాత...
ముగ్గురూ ఒకేసారి ఆదిత్య వైపు చూశారు.
మేఘనా నోరు తెరిచింది.
“ఓహ్...”
---
అదే సమయంలో...
ఆదిత్య వాళ్ల దగ్గరికి వచ్చాడు.
“హాయ్.”
ముగ్గురూ ఒకేసారి,
“హాయ్!”
ఆదిత్య కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాడు.
“ఏంటి ముగ్గురూ ఒకేసారి?”
“ఏం లేదు...” అన్నారు ముగ్గురూ.
ఆదిత్య నవ్వాడు.
“ఈరోజు లైబ్రరీకి ఎవరు వస్తారు?”
నందిని వెంటనే,
“నేను వస్తాను.”
మేఘనా వెంటనే,
“నేను కూడా.”
సాహితి ఒక్క సెకండ్ ఆలస్యం లేకుండా,
“నేను కూడా వస్తాను.”
ఆదిత్య కాసేపు వాళ్లను చూసాడు.
“నేను లైబ్రరీకి వస్తారా అని అడిగితే... ముగ్గురూ ఎందుకు వస్తున్నారు?”
మేఘనా,
“నువ్వు పుస్తకాలు తీసుకురావడానికి వెళ్తున్నావు కదా... మేము పుస్తకాలు చదవడానికి వస్తాం.”
ఆదిత్య తల ఊపాడు.
“అవునా?”
“అవును.”
“ఏ పుస్తకం చదువుతారు?”
ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
నందిని:
“ఏదైనా.”
మేఘనా:
“నీకు నచ్చినది.”
సాహితి:
“నువ్వు చెప్పేది.”
ఆదిత్య:
“అంటే... మీకు పుస్తకాలంటే ఇష్టం లేదా?”
ముగ్గురూ నవ్వేశారు.
“ఇష్టం!”
అని చెప్పి ఒకేసారి వెళ్లిపోయారు.
ఆదిత్య అక్కడే నిలబడి,
“వీళ్లకు ఈరోజు ఏమైంది?”
అని తల గోక్కున్నాడు.
---
కాంటీన్‌లో...
ముగ్గురూ ఒక టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు.
మేఘనా చేతిలో టీ గ్లాస్.
“ఒక విషయం క్లియర్ చేసుకోవాలి.”
నందిని:
“ఏంటి?”
“మన ముగ్గురికీ ఆదిత్య అంటే ఇష్టమా?”
నిశ్శబ్దం.
సాహితి టీ తాగుతూ తల దించుకుంది.
నందిని కిటికీ వైపు చూసింది.
మేఘనా ఇద్దరినీ చూసి,
“అంటే... అవునన్నమాట.”
నందిని నెమ్మదిగా,
“నాకు ఎప్పటినుంచో ఇష్టం.”
సాహితి:
“నాకు కూడా.”
మేఘనా నవ్వింది.
“నాకూ.”
ముగ్గురూ మళ్లీ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఎవరూ కోపపడలేదు.
ఎవరూ గొడవపడలేదు.
ఎందుకంటే వాళ్లు ముగ్గురూ మంచి స్నేహితులు.
కానీ...
ఒక సమస్య మాత్రం ఉంది.
ఆదిత్య ఎవరిని ఇష్టపడుతున్నాడో ఎవరికీ తెలియదు.
మేఘనా టేబుల్‌పై చేయి కొట్టి,
“సరే! ఫెయిర్ కాంపిటీషన్.”
నందిని:
“ఏంటి?”
“ఎవరైతే ఆదిత్య మనసు గెలుస్తారో వాళ్లే గెలిచినట్టు.”
సాహితి చిరునవ్వుతో,
“ఓకే.”
నందిని కూడా,
“ఓకే.”
మేఘనా చేయి ముందుకు చాపింది.
ముగ్గురూ చేతులు కలిపారు.
“ఆదిత్య కోసం పోటీ... కానీ స్నేహం మాత్రం అలాగే!”
---
మరోవైపు...
ఆదిత్య కాంటీన్ బయట నిలబడి వాళ్ల వైపు చూస్తున్నాడు.
అతని ఫ్రెండ్ కార్తీక్ వచ్చాడు.
“ఏం చూస్తున్నావ్?”
“అదిగో... వాళ్లని.”
కార్తీక్ చూసి,
“ముగ్గురినీనా?”
“అవును.”
“ఎందుకు?”
ఆదిత్య అమాయకంగా,
“నాకు అనిపిస్తోంది... వాళ్లు నన్ను ఏదో ప్లాన్ చేస్తున్నారు.”
కార్తీక్ నవ్వాడు.
“నిన్ను ప్లాన్ చేస్తున్నారా?”
“అవును.”
“నువ్వేమైనా ముఖ్యమంత్రి వా?”
ఆదిత్య:
“అది కాదు రా... ఈ మధ్య ముగ్గురూ నాతో చాలా
మాట్లాడుతున్నారు.”
కార్తీక్ ఒక్కసారిగా సీరియస్ అయ్యాడు.
“ఒక్క నిమిషం...”
“ఏంటి?”
“నీకేం అర్థం కావడం లేదా?”
“ఏమిటి?”
కార్తీక్ ముగ్గురినీ చూపించాడు.
“వాళ్లకు నువ్వంటే ఇష్టం రా!”
ఆదిత్య రెండు సెకన్లు మౌనంగా ఉన్నాడు.
తర్వాత పెద్దగా నవ్వాడు.
“హా... హా... చాలా కామెడీ చేస్తున్నావ్.”
“నేను సీరియస్‌గా చెప్తున్నా.”
“అసలు వాళ్లు నన్నెందుకు ఇష్టపడతారు?”
కార్తీక్ నిట్టూర్చాడు.
“అదే నీ సమస్య రా...”
---
అదే సమయంలో ముగ్గురు అమ్మాయిలు కాంటీన్ నుంచి బయటకు వచ్చారు.
మేఘనా ముందుగా ఆదిత్య దగ్గరకు వెళ్లింది.
“ఆదిత్య...”
“హా?”
“నువ్వు ఈరోజు ఫ్రీగా ఉన్నావా?”
“ఎందుకు?”
“ఒక పని ఉంది.”
అంతలో నందిని వచ్చి,
“ఆదిత్య, నువ్వు నాతో లైబ్రరీకి రావాలి.”
సాహితి కూడా వెంటనే,
“లేదు... ముందు నాతో రావాలి.”
ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఆదిత్య అయోమయంగా,
“ఒక్క నిమిషం...”
కార్తీక్ వెనక నుంచి నవ్వుతూ,
“ఇప్పుడు అర్థమైందా?”
ఆదిత్య నెమ్మదిగా ముగ్గురినీ చూశాడు.
ముగ్గురి కళ్లలోనూ ఒకే ప్రశ్న.
“నువ్వు ఎవరితో వస్తావు?”
ఆదిత్య ముఖంలో చెమట మొదలైంది.
అతను మెల్లగా అన్నాడు...
“నేను...”
ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం.
“...ఈరోజు ఇంటికే వెళ్లిపోతాను.”
ముగ్గురూ:
“ఏంటి?!”
కార్తీక్ నవ్వుతూ అక్కడి నుంచి పారిపోయాడు.
ఆదిత్య మాత్రం తల పట్టుకున్నాడు.
అతనికి తెలియదు...
ఇది కేవలం మొదలు మాత్రమే.
ఎందుకంటే...
ఒక అబ్బాయి.
ముగ్గురు ప్రేమలు.
ఒకే కాలేజ్.
మరి గెలవబోయేది ఎవరు?
Megha nandini sahitha aditya
By suryaa
Published: September 14, 2026 at 3:08 PM
Your input calibrates the database for others.
Ready to play...