Episode -20

పవన్ స్పంధన, పుష్పను కలుసుకోవడం

పవన్ (నవ్వుతూ వారి దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వెళ్లి):

“హే, స్పంధన! పుష్ప! ఏమవుతోంది?”

స్పంధన (తిరిగి చూసి, నవ్వుతూ):

“పవన్! ఏమిటి సంగతి? నువ్వు ఈరోజు నిజంగానే త్వరగా వచ్చావు. మన ‘CR’ నుంచి ఇది ఊహించలేదు.”

పుష్ప (నవ్వుతూ):

“అవును! నిజంగా పవన్, ఇప్పుడు నువ్వు క్యాంపస్‌లోనే అత్యంత బిజీ వ్యక్తివి అనిపిస్తోంది. ముందు స్టాండ్-అప్ కామెడీ గై, ఇప్పుడు ‘అధికారిక’ CR.”

పవన్ (చిరునవ్వుతో):

“ఈ గందరగోళాన్ని ఎవరో ఒకరు నిర్వహించాలి కదా. కానీ CR అవ్వడం ఇంత బాధ్యత తీసుకువస్తుందని ఎవరూ చెప్పలేదు.”

స్పంధన (ఆటపట్టిస్తూ):

“బాధ్యతా? లేక క్లాసులు ఎగ్గొట్టడానికి ఒక సాకా?”

పవన్ (నవ్వుతూ):

“అయ్యో కాదు. అది ఇంకో కథ. అవకాశం వస్తే చెబుతాను. ప్రస్తుతం మాత్రం... ఎలాగోలా మేనేజ్ చేస్తున్నాను.”

పుష్ప (సరదాగా):

“అవునులే. మేనేజ్ చేస్తున్నావట. పైగా అందరికీ జోకులు చెబుతూ ‘ఫన్నీ గై’గా తిరుగుతున్నావు. నువ్వు ఎప్పుడూ ఎంటర్‌టైన్ చేస్తూనే ఉంటావు పవన్!”

స్పంధన (మళ్లీ ఆటపట్టిస్తూ):

“ఇతని మాటలు నమ్మొద్దు. పవన్‌కి జోకులు ఉన్నా, అతని మనసు స్టాండ్-అప్ స్టేజ్ మీద లేదు. అది... ఇంకెక్కడో ఉంది. కదా పవన్?”

పవన్ (ఆశ్చర్యంగా):

“ఏమిటి? అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది?”

పుష్ప (నవ్వుతూ):

“స్పంధన చెప్పింది నిజమే. ఈ మధ్య నువ్వు చాలా మిస్టీరియస్‌గా ఉన్నావు. ఎవరికీ తెలియని ఒక ‘రొమాంటిక్’ సైడ్ ఉన్నట్టుంది. ఆ అదృష్టవంతురాలు ఎవరు?”

పవన్ (కొంచెం టెన్షన్‌తో నవ్వుతూ):

“అది అలా కాదు. నేను కేవలం... కొన్ని విషయాలు అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నంలో ఉన్నాను.”

స్పంధన (కన్నుగీటుతూ):

“అయ్యో, మనం కాలేజీలో ఉన్నాం. మనమందరం జీవితాన్ని అర్థం చేసుకున్నట్టు నటిస్తుంటాం.”

పుష్ప (నవ్వుతూ):

“స్పంధన చెప్పింది కరెక్టే. లేదంటే నువ్వు ఎవరినైనా దాచిపెడుతున్నావు, లేదా... మిస్టీరియస్ కవిగా మారిపోయావు.”

పవన్ (నవ్వుతూ, విషయం మార్చేందుకు):

“సరే, సరే. నా గురించి చాలు. మీ ఇద్దరి సంగతేంటి? ఇంకా క్యాంపస్‌ను స్వాధీనం చేసుకునే ప్లాన్లేనా?”

స్పంధన (నవ్వుతూ):

“అలా కూడా కావచ్చు! కానీ అసలు విషయం ఏమిటంటే, రేపు జరిగే టెక్ హాక్‌కి వస్తున్నావా? నీలాంటి వాళ్లు ఉంటే మరింత ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది.”

పుష్ప (ఉత్సాహంగా):

“ఖచ్చితంగా! మాకు కొంచెం కామిక్ రిలీఫ్ కావాలి. పైగా నువ్వు అందరితో బాగా కలిసిపోతావు. కాబట్టి వస్తావు కదా?”

పవన్ (తల ఊపుతూ):

“నన్ను కూడా లెక్కలో పెట్టండి. నేను జోకులు, ఎనర్జీ రెండూ తీసుకొస్తాను. ఈ టెక్ హాక్‌ను గుర్తుండిపోయేలా చేద్దాం.”

స్పంధన (నవ్వుతూ):

“అద్భుతం. మరి, నా కోసం ఒక డ్యాన్స్ బాకీ ఉంది అని మర్చిపోవద్దు.”

పవన్ (నవ్వుతూ):

“డీల్. కానీ నీ డ్యాన్స్ మూవ్స్ కొంచెం కంట్రోల్‌లో ఉంచుతానని మాటివ్వు. గత ఏడాది ‘టెక్నో డిజాస్టర్’ మళ్లీ జరగకూడదు.”

పుష్ప (గట్టిగా నవ్వుతూ):

“అయ్యో, అది మళ్లీ గుర్తు చేయొద్దు. మనం దాని నుంచి బయటపడ్డామంటే ఇప్పటికీ నమ్మలేకపోతున్నాను!”

ప్రావళికతో పవన్

ప్రావళిక తన అద్భుతమైన గాత్రం వల్ల క్యాంపస్‌లో అందరికీ తెలిసిన అమ్మాయి. అందరూ ఆమె ప్రతిభను మెచ్చుకుంటారు, కానీ ఆమెను దగ్గరగా తెలిసినవారు చాలా తక్కువ. ఈరోజు ఆమె ఒక హృదయాన్ని తాకే మధురమైన పాట పాడుతోంది. పవన్ విని ఆగకుండా ఉండలేకపోయాడు.

పవన్ (తలుపు దగ్గర నుంచి ఆశ్చర్యంగా):

“వావ్, ప్రావళిక! అది... నిజంగా అద్భుతంగా ఉంది. నీ గొంతు ఇక్కడ ఎవరిదీ లేనంత ప్రత్యేకంగా ఉంది.”

ప్రావళిక (పాట ఆపి, తిరిగి చూసి నవ్వుతూ):

“పవన్! నిన్ను ఇక్కడ చూస్తానని అనుకోలేదు. థ్యాంక్స్. నువ్వు సంగీతం ఇష్టపడతావని తెలియదు.”

పవన్ (నవ్వుతూ):

“నేను గాయకుడిని కాదు. కానీ మంచి సంగీతం వినడం ఇష్టం. నిజంగా చెప్పాలంటే, నువ్వు చాలా బాగా పాడుతున్నావు.”

ప్రావళిక (నవ్వుతూ):

“నేను కాలేజ్ వార్షికోత్సవం కోసం ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నాను. అందరినీ ఆకట్టుకోగలనని ఆశిస్తున్నాను.”

పవన్:

“ఖచ్చితంగా ఆకట్టుకుంటావు. నన్నే ఇప్పటికే ఇంప్రెస్ చేశావు. మొత్తం క్యాంపస్ నీ ప్రదర్శన వినడం అదృష్టంగా భావిస్తుంది.”

ప్రావళిక (సిగ్గుగా నవ్వుతూ):

“థ్యాంక్స్, పవన్. నువ్వు చాలా మంచి మాటలు చెబుతున్నావు. కానీ నాకు సంగీతం ఎప్పటినుంచో ఇష్టం. అది నా ప్రశాంతత.”

పవన్:

“అర్థమవుతోంది. సంగీతానికి అన్నింటినీ కాసేపు మర్చిపోయే శక్తి ఉంటుంది కదా?”

ప్రావళిక:

“అవును. మాటల్లో చెప్పలేని భావాలను అది మోస్తుంది. ఏమైనా, ఎప్పుడైనా నా ప్రదర్శనకు రావాలి. ప్రేక్షకులను ఉత్సాహపరిచే వ్యక్తి అవసరం.”

పవన్ (నవ్వుతూ):

“నేనా? నా ‘కవితాత్మక’ ఎనర్జీకి వాళ్లు సిద్ధంగా లేరేమో. కానీ పక్కన నిలబడి చప్పట్లు కొట్టి ప్రోత్సహించమంటే నేను రెడీ.”

ప్రావళిక (నవ్వుతూ):

“అది చాలు. కానీ రావాలని మాటివ్వు. బహుశా నీకు ఇష్టమైన పాట కూడా పాడుతాను.”

పవన్:

“డీల్. ఇక నుంచి నీకు జీవితాంతం ఒక అభిమాని దొరికాడు, ప్రావళిక.”

పవన్ మరియు స్నేహితుల సరదా సమయం

వారాంతపు మధ్యాహ్నం. క్యాంపస్ సాధారణం కంటే ప్రశాంతంగా ఉంది. పరీక్షలు, అసైన్‌మెంట్లతో నిండిన ఒక కఠినమైన వారాన్ని పూర్తి చేసిన తర్వాత, పవన్, తేజా, కళ్యాణ్, గౌతమ్, ప్రణీత్ అందరూ కలిసి కొంత సమయం సరదాగా గడపాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

తేజా (కాఫీ పట్టుకుని నవ్వుతూ):

“ఫ్రెండ్స్, ఇంకో వారం విజయవంతంగా పూర్తి చేశాం. దీనికి ఒక ట్రీట్ కావాలి. ఈరోజు ప్లాన్ ఏంటి?”

పవన్ (నవ్వుతూ):

“విజయవంతంగా పూర్తిచేశామా? కాస్త కష్టపడి బయటపడ్డామని చెప్పాలి. కానీ సరే, నాకు కొంచెం ఫన్ కావాలి. మాల్‌కి వెళ్లి, స్నాక్స్ తిని, ఒక సినిమా చూద్దామా?”

కళ్యాణ్ (తల ఊపుతూ):

“ప్లాన్ బాగుంది! కానీ పవన్, టికెట్లు మాత్రం మేమే కొనాలి కదా.”

గౌతమ్ (నవ్వుతూ):

“అవును, మన CRకి కొన్ని ప్రయోజనాలు ఉండాలి కదా. ఎవరో ఒకరితో పాప్‌కార్న్ స్పాన్సర్ చేయించగలవేమో.”

ప్రణీత్ (నవ్వుతూ):

“పాప్‌కార్నే అసలు సంపద! కానీ నిజంగా, తర్వాత ఒక చిన్న ఫుట్‌బాల్ మ్యాచ్ ఆడదామా? చాలా రోజులైంది. ఫ్రెండ్లీ కాంపిటీషన్‌లా చేద్దాం. టీమ్ పవన్ వర్సెస్ టీమ్ తేజా.”

పవన్ (సరదాగా):

“హా! నా టీమ్‌ను మీరు ఓడిస్తారని అనుకుంటున్నారా? నా దగ్గర ‘స్కిల్స్’ ఉన్నాయి.”

తేజా (కనుబొమ్మ ఎత్తుతూ):

“అయ్యో! నువ్వు మాట్లాడటంలోనే గొప్ప. నా టీమ్ మీ టీమ్‌ను చిత్తు చేస్తుంది. కదా ఫ్రెండ్స్?”

కళ్యాణ్ (ఆటపట్టిస్తూ):

“అవును. మేమంతా బాల్‌ను పవన్‌కి పాస్ చేస్తాం. అతను ఏదో అద్భుతం చేస్తాడేమో చూద్దాం.”

గౌతమ్ (నవ్వుతూ):

“అతి పోటీగా మారకూడదని మాత్రమే ఆశిస్తున్నాను. మనం సరదా కోసం వచ్చాం, వరల్డ్ కప్ ఆడటానికి కాదు.”

ప్రణీత్ (నవ్వుతూ):

“అదే. ఆటను ఆస్వాదించడమే ముఖ్యం. గెలిస్తే ఉచిత స్నాక్స్ కూడా దొరకొచ్చు.”

పవన్ (చిరునవ్వుతో):

“మనం గెలిస్తే, కేఫేతో ఒప్పందం చేసుకుంటాను. ఒక నెలపాటు ఉచితంగా భోజనం ఇవ్వాల్సిందే!”

తేజా (నవ్వుతూ):

“అదేనా నీ ప్లాన్? కేఫేని లంచం ఇవ్వడం? బాగుంది పవన్. కానీ ముందు మ్యాచ్ గెలుద్దాం!”