Episode -29

అర్ధరాత్రి ఫోన్ కాల్, రాజేష్ (పర్ధా) ఇచ్చిన సలహా

రాత్రి మరింత నిశ్శబ్దంగా మారింది.

గడియారం టిక్ టిక్ శబ్దం తప్ప ఇంట్లో ఇంకేమీ వినిపించడం లేదు.

పవన్ మంచంపై కూర్చుని ఉన్నాడు.

బ్రాహ్మిణి ఫోన్ కాల్, కరిష్మ మాటలు, ఆలయంలో జరిగిన కలయిక...

అన్నీ అతని మనసులో తిరుగుతున్నాయి.

నిద్ర రావడం లేదు.

గుండె మాత్రం ప్రశాంతంగా ఉండటం లేదు.

కొన్ని క్షణాలు ఫోన్ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

చివరకు ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

తనకు ఎప్పుడూ సరైన సలహా ఇచ్చే వ్యక్తికి కాల్ చేయాలని అనుకున్నాడు.

📱 "Rajesh 📞"

కాల్ బటన్ నొక్కాడు.

కొన్ని రింగ్స్ తర్వాత కాల్ లిఫ్ట్ అయింది.

రాజేష్ (నిద్ర మత్తులో):

"హలో... పవన్ రా?

ఇది టైమ్ ఎంత అయ్యిందో తెలుసా?

అన్నీ బాగానే ఉన్నాయా?"

పవన్ (గొంతు బరువుగా):

"అన్నా...

సారీ.

నాకు నిద్ర రావడం లేదు.

కొంచెం మాట్లాడాలి అనిపించింది."

రాజేష్ వెంటనే సీరియస్ అయ్యాడు.

రాజేష్:

"చెప్పు రా...

కరిష్మ విషయం కదా?"

పవన్ (లోతుగా ఊపిరి తీసుకుంటూ):

"అవును అన్నా...

నిన్న ఆలయంలో కరిష్మను కలిశాను.

వర్షంలో...

ఆమె కళ్లలో ఇంకా ప్రేమ కనిపించింది.

ఆమె ఇంకా నన్ను ప్రేమిస్తోందని చెప్పింది."

రాజేష్ నిశ్శబ్దంగా విన్నాడు.

పవన్:

"నేను ఏమీ చెప్పలేకపోయాను.

కానీ ఇప్పుడు బ్రాహ్మిణి కాల్ చేసి...

కరిష్మ నా సమాధానం కోసం ఎదురుచూస్తోందని చెప్పింది."

కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం.

రాజేష్ (మృదువుగా):

"పవన్...

హృదయం చెప్పేది వినాలి.

కానీ కళ్లుమూసుకుని కాదు.

ఇప్పుడే ఒక నిర్ణయం తీసుకోవద్దు."

పవన్:

"అన్నా...

నాకు భయంగా ఉంది.

మళ్లీ గాయపడతానేమో అనిపిస్తోంది."

రాజేష్ కాసేపు ఆలోచించి మాట్లాడాడు.

రాజేష్:

"ఒక విషయం చెప్పు.

కరిష్మ గురించి ఆలోచించినప్పుడు...

నీకు ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుందా?

లేక తుఫానులో ఉన్నట్టు అనిపిస్తుందా?"

పవన్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

పవన్:

"రెండూ అనిపిస్తున్నాయి అన్నా.

కానీ ప్రశాంతత కంటే గందరగోళమే ఎక్కువగా ఉంది."

రాజేష్:

"అయితే ఇప్పుడే సమాధానం ఇవ్వకు.

ప్రేమ గురించి తీసుకునే నిర్ణయాలు భయంతో కాదు...

ప్రశాంతతతో రావాలి."

పవన్ కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.

అతను మెల్లగా వాటిని తుడుచుకున్నాడు.

పవన్:

"నిజం చెప్పాలంటే...

నేను అలసిపోయాను అన్నా.

ఎవరినీ బాధపెట్టాలని లేదు.

నన్ను నేనే మళ్లీ కోల్పోవాలని కూడా లేదు."

రాజేష్:

"అయితే నటించకు.

నీకు ఇంకా సమయం కావాలంటే అదే చెప్పు.

నిజమైన భావాలు ఎక్కడికీ వెళ్లవు.

అవి ఎదురు చూస్తాయి."

ఆ మాటలు పవన్ మనసులో ప్రతిధ్వనించాయి.

కొంతసేపు ఇద్దరూ మౌనంగా ఉన్నారు.

పవన్ (మెల్లగా నవ్వుతూ):

"అన్నా...

నీ మాటలు వింటుంటే కాస్త తేలికగా అనిపిస్తోంది."

రాజేష్ (నవ్వుతూ):

"అది నా స్పెషాలిటీ రా!

మధ్యరాత్రి ఫిలాసఫర్ సర్వీస్."

పవన్ నవ్వుకున్నాడు.

ఆ నవ్వు ఆ రోజు అతని మొదటి నిజమైన నవ్వు.

🌌 సన్నివేశం: "పర్ధా"కి మరో కాల్

గడియారం 12:41 AM చూపిస్తోంది.

పవన్ ఇంకా మేలుగానే ఉన్నాడు.

మనసులో భావోద్వేగాల భూకంపం కొనసాగుతోంది.

అతను ఫోన్ తీసుకుని కాంటాక్ట్స్ ఓపెన్ చేశాడు.

📱 "Pardha 💭"

అది రాజేష్‌కి పెట్టిన అతని ప్రత్యేక నిక్‌నేమ్.

ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఆలోచించే,

ఎప్పుడూ తీర్పు ఇవ్వకుండా వినే,

అతని అత్యంత నమ్మకమైన స్నేహితుడు.

కాల్ చేశాడు.

📞 Calling... Pardha

రాజేష్ (సగం నిద్రలో):

"అయ్యో రా...

ఇది టైమ్ ఏంటి?

ఎమర్జెన్సీనా?"

పవన్ (ఆందోళనగా):

"రాజేష్...

నాతో మాట్లాడాలి.

ప్లీజ్."

రాజేష్:

"సరే రా.

ఏమైంది?"

పవన్:

"బ్రాహ్మిణి కాల్ చేసింది.

కరిష్మ ఇంకా నా సమాధానం కోసం ఎదురుచూస్తోందట."

రాజేష్:

"నిన్న ఆలయంలో కలిసావు కదా?

అప్పుడే చెప్పలేదా?"

పవన్:

"చెప్పలేకపోయాను.

ఆమె ముఖం...

ఆ మాటలు...

అన్నీ నా మనసులో తిరుగుతున్నాయి.

నాకు ఊపిరాడట్లేదు."

రాజేష్ (శాంతంగా):

"పవన్...

ఒక ప్రశ్న.

ఈ ప్రేమ గురించి ఆలోచించినప్పుడు...

నీకు శాంతి కలుగుతుందా?

లేక భయం కలుగుతుందా?"

పవన్:

"శాంతి కూడా ఉంది...

బాధ కూడా ఉంది...

కానీ స్పష్టత మాత్రం లేదు."

రాజేష్:

"అయితే ఇప్పుడే నిర్ణయం తీసుకోవద్దు.

ప్రేమకు ఇచ్చే సమాధానం ప్రశాంతమైన హృదయం నుంచి రావాలి.

భయపడుతున్న మనసు నుంచి కాదు."

పవన్ లోతుగా ఊపిరి తీసుకున్నాడు.

పవన్:

"థ్యాంక్స్ రా పర్ధా.

నీతో మాట్లాడిన తర్వాత కాస్త తేలికగా అనిపిస్తోంది."

రాజేష్ (చిరునవ్వుతో):

"ఎప్పుడైనా కాల్ చెయ్యి.

కానీ రేపు ఉదయం చాయ్ మాత్రం నీ ఖర్చు."

పవన్:

"డన్.

బిస్కెట్ కూడా ఇస్తాను."

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కాల్ ముగిసింది.

పవన్ కిటికీ బయట చంద్రుణ్ని చూసాడు.

అతని జీవితంలో ఇంకా సమాధానం రాలేదు.

కానీ ఒక విషయం మాత్రం అర్థమైంది.

కొన్ని నిర్ణయాలు హృదయం నిశ్శబ్దమైన తర్వాతే తీసుకోవాలి.

ఆ ఆలోచనతో...

చాలా రోజుల తర్వాత...

పవన్ నెమ్మదిగా కళ్లుమూశాడు.