Episode -21

జనవరి 1వ తేదీ రాత్రి – పవన్ ఇంటి టెర్రస్

(చల్లని గాలి వీచుతోంది... ఆకాశం నిండా నక్షత్రాలు...

పవన్ టెర్రస్ గోడపై ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు. హుడీ వేసుకుని, చెవుల్లో ఇయర్‌ఫోన్లు పెట్టుకుని, మెల్లని విషాదభరితమైన పాట వింటున్నాడు.)

అతను వెనక్కి వాలి, నక్షత్రాల వైపు చూస్తూ కళ్లను మూసుకుంటాడు.

నెమ్మదిగా కరిష్మ జ్ఞాపకాలు అతని మనసులోకి ప్రవహిస్తాయి...

పవన్ (మనసులో):

"కరిష్మా..."

"నీ ఊపిరిలాంటివే నా గుండె చప్పుడు..."

"నువ్వు ఇచ్చిన ఆ చిన్న చిరునవ్వు... ఇప్పటికీ నేను మర్చిపోలేకపోతున్నాను..."

"ఇలా కలవాల్సింది... ఇలా విడిపోవాల్సింది... ఎందుకురా ఈ విధి?"

(అతని మనసులో జ్ఞాపకాలు మెదులుతాయి...)

ట్యూషన్ రోజులలో కరిష్మ నవ్విన క్షణాలు...

మౌనంగా తనను వెతికిన ఆమె చూపులు...

వర్షంలో జరిగిన ప్రేమ ఒప్పుకోలు...

"లేదు" అని చెప్పినప్పుడు ఆమె కళ్లలో కనిపించిన బాధ...

పవన్ (గాలిలోకి మెల్లగా):

"సారీ కరిష్మా...

నా బాధ... నా అయోమయం...

నిన్ను నాకెంతో దూరం చేశాయి...

కానీ...

నిన్ను మర్చిపోవడం మాత్రం నా చేతుల్లో లేదు."

(అతని కంటినుంచి జారిన చిన్న కన్నీటి బొట్టును తుడుచుకుంటాడు.)

చెవుల్లో వినిపిస్తున్న పాట అకస్మాత్తుగా మరింత భారంగా అనిపిస్తుంది.

అంతర్మధనం:

"ప్రేమ అంటే కలిసి ఉండటం మాత్రమే కాదు...

కొన్ని సార్లు దూరంగా ఉన్నా...

హృదయంలో శాశ్వతంగా ఉండిపోవడం."

(బాధతో కూడిన చిరునవ్వు నవ్వుతూ కరిష్మకు ఒక మెసేజ్ టైప్ చేస్తాడు.)

"నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నా సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను, కరిష్మా..."

కానీ...

అతను ఆ మెసేజ్‌ను పంపకుండా డిలీట్ చేస్తాడు.

మళ్లీ నక్షత్రాల వైపు చూస్తూ...

నెమ్మదిగా చెబుతాడు...

"మిస్ యూ... నా మౌన దేవత..." 🌌

అక్టోబర్ 4వ తేదీ – అర్థరాత్రి – పవన్ టెర్రస్

(పవన్ చల్లని టెర్రస్ గోడపై ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.

నక్షత్రాలు మసకబారాయి...

గాలి చల్లగా ఉంది...

అతని గుండె చప్పుడు తప్ప మరో శబ్దం లేదు.)

అతని ఫోన్ వైబ్రేట్ అవుతుంది.

అతను చూసాడు.

"ఈరోజు కరిష్మ పుట్టినరోజు 🎂 – అక్టోబర్ 4"

ఒక్క క్షణం ఆమెకు మెసేజ్ చేయాలనిపిస్తుంది...

వెంటనే వాట్సాప్ తెరుస్తాడు...

బ్లాక్.

ఇన్‌స్టాగ్రామ్ తెరుస్తాడు...

బ్లాక్.

సాధారణ SMS పంపేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు...

ఎటువంటి స్పందన లేదు.

పవన్ (గుండె మరింత భారంగా మారుతూ):

"నా కోసం...

ఆమె ప్రపంచంలో తలుపులు మూసుకుపోయాయి..."

"నేను దగ్గరవ్వాలనుకుంటే...

ఆమె మరింత దూరమవుతోంది..."

అయినా అతను ఒక మెసేజ్ టైప్ చేస్తాడు.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే కరిష్మా..."

కానీ...

ఆ మెసేజ్ పంపడానికి ఎక్కడా మార్గం లేదు.

పవన్ (ఆకాశం వైపు చూస్తూ, బాధతో):

"నన్ను బ్లాక్ చేశావు...

కానీ నేను నిన్ను బ్లాక్ చేయలేకపోతున్నాను కరిష్మా...

నా మనసు...

నా జ్ఞాపకాలు...

అన్నీ నీ పేరుతోనే నిండి ఉన్నాయి."

అతను తన మోకాళ్లను దగ్గరగా హత్తుకుంటాడు.

చల్లని గాలి...

అతని చర్మంపై సూదుల్లా గుచ్చుకుంటున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

కళ్లలో కన్నీళ్లు మెరిసినా...

అతను విరిగిపోయిన చిరునవ్వు నవ్వుతాడు.

పవన్ (అంతర్మధనం):

"నీకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పలేకపోయినా...

నిన్ను ప్రేమించిన ఈ గుండెలో...

ఈ రోజు నువ్వు...

మాటలు లేని ఒక దీపంలా వెలుగుతున్నావు."

అతని మనసు మళ్లీ పాత జ్ఞాపకాలలోకి జారిపోతుంది...

కరిష్మ నవ్వు...

దొంగచూపులు...

ఆమె మౌన ప్రేమ...

అతని మౌన వీడ్కోలు...

నెమ్మదిగా...

అతను కళ్లను మూసుకుంటాడు.

రాత్రి చీకటి అతని బాధను తనలో కలుపుకుంటుంది.

పై ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మెల్లగా మెరుస్తుంటాయి...

అవి కూడా అతనితో కలిసి ఏడుస్తున్నట్టుగా... ✨💔🌌