Episode 1

అర్ధరాత్రి దాటిపోయింది.

గదంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చెదరగొడుతున్నది ఒక్కటే — టేబుల్ మీద వెలుగుతున్న చిన్న డెస్క్ ల్యాంప్. ఆ ల్యాంప్ కాంతి కింద కూర్చొని ఉన్నాడు అజయ్.

అతని కళ్లలో నిద్ర లేదు. ముఖంలో అలసట ఉంది. చేతిలో పెన్ ఉంది. ఎదుట తెల్లని కాగితాల కట్ట ఉంది.

గత కొన్ని గంటలుగా అతను ఒక కథ రాయడానికి తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

ఒక లైన్ రాస్తాడు.

ఆగి ఆలోచిస్తాడు.

మళ్లీ చదువుతాడు.

నచ్చదు.

కాగితం చింపేస్తాడు.

అలా ఒకటి కాదు... రెండు కాదు... డజన్ల కొద్దీ పేజీలు చింపి వెనక్కి విసిరేశాడు.

అతని గది మొత్తం చిత్తు కాగితాలతో నిండిపోయింది. నేల మీద, మంచం మీద, కుర్చీల కింద... ఎక్కడ చూసినా విసిరేసిన పేజీలే కనిపిస్తున్నాయి.

"ఇది కూడా కుదరలేదు..."

అని తనలో తానే అనుకుంటూ మరో పేజీని చింపి విసిరేశాడు.

ఎంత ఆలోచించినా సరైన కథ దొరకడం లేదు. మెదడు మొత్తం పనిచేస్తున్నా, ఒక్క ఆలోచన కూడా అతనికి సంతృప్తిని ఇవ్వడం లేదు.

రోజుల తరబడి కష్టపడుతున్నాడు.

నెలలుగా ఈ కథ కోసమే జీవిస్తున్నాడు.

కానీ ఇప్పుడు అతనికి తనమీదే అనుమానం మొదలైంది.

"నేను నిజంగానే మంచి కథ రాయగలనా...?"

అనే ప్రశ్న అతని మనసును కొరుకుతోంది.

అంతలో...

టేబుల్ మీద ఉన్న ఫోన్ ఒక్కసారిగా మోగింది.

అజయ్ గుండె ఒక్కసారి బలంగా కొట్టుకుంది.

స్క్రీన్ మీద కనిపించిన పేరు చూసి వెంటనే ఫోన్ ఎత్తుకున్నాడు.

అది అతని కథ కోసం ఎదురుచూస్తున్న యువ నిర్మాత.

ఈ కాల్ కోసం అతను చాలా రోజులుగా ఎదురుచూస్తున్నాడు.

కంగారుగా ఫోన్ చెవికి పెట్టుకున్నాడు.

"హలో సర్..."

అవతలివాడు ఏదైనా చెప్పేలోపే అజయ్ తొందరగా మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.

"సర్... కథ దాదాపు పూర్తయింది. మార్నింగ్ లోపు రెడీ అవుతుంది సర్. ఇది నా గ్యారంటీ. మీరు టెన్షన్ పడొద్దు."

అని వేగంగా చెప్పాడు.

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.

ఆ తర్వాత అవతల నుండి వచ్చిన మాటలు...

అజయ్ జీవితాన్నే కుదిపేశాయి.

"ఐ యామ్ సారీ మిస్టర్ అజ్..."

అని మొదలుపెట్టాడు నిర్మాత.

"మీ స్టోరీతో ప్రస్తుతం మాకు పని లేదు. మీకంటే ఎక్కువ ఎంగేజింగ్‌గా ఒక కొత్త కుర్రాడు అద్భుతమైన కథ రాశాడు. ఆ ప్రాజెక్ట్ ఇప్పుడు అతనితో ముందుకు తీసుకెళ్తున్నాం."

అజయ్ ముఖం ఒక్కసారిగా తెల్లబడిపోయింది.

అతను మాట్లాడలేకపోయాడు.

నిర్మాత తన మాట కొనసాగించాడు.

"మీ కథ గురించి తర్వాత ఎప్పుడైనా మాట్లాడుకుందాం. ప్లీజ్... తప్పుగా అనుకోకండి."

ఆ మాటలు విన్న క్షణం...

అజయ్ గుండెలో ఏదో విరిగిపోయినట్టు అనిపించింది.

ఎంతో కష్టపడి వచ్చిన అవకాశం.

నెలల తరబడి ఆశగా ఎదురుచూసిన అవకాశం.

అది తన చేతుల్లోంచి జారిపోతుందని అతను ఊహించలేదు.

మొదట బాధ వచ్చింది.

తర్వాత అవమానం.

ఆ తర్వాత...

కోపం.

అతని కళ్ళు నెమ్మదిగా ఎర్రబడ్డాయి.

నరాలు బిగుసుకున్నాయి.

అతని లోపల ఒక అగ్ని రగులుకుంది.

ఒక్కసారిగా గట్టిగా అరిచాడు.

"ఇది మోసం కాదా సర్?"

అవతలివాడు షాక్ అయ్యాడు.

"ఏం అంటున్నావ్ అజయ్?"

అజయ్ ఇక ఆగలేదు.

"ముందు నుంచే నాతో కథ రాయిస్తానని చెప్పావ్. ఒక్క రూపాయి అడ్వాన్స్ కూడా ఇవ్వలేదు. వేరే వాళ్లతో పని చేయకుండా నన్ను నీ దగ్గరే నెలల తరబడి ఉంచావ్. ఇప్పుడు వచ్చి నా కథ ఎంగేజింగ్‌గా లేదంటావా?"

అతని గొంతులో బాధ కంటే కోపమే ఎక్కువగా వినిపించింది.

"నా టైమ్... నా కష్టం... వాటి విలువ ఏమీ లేదా?"

నిర్మాత తన స్వరం ప్రశాంతంగా ఉంచేందుకు ప్రయత్నించాడు.

"అజయ్... నేను అలా అనలేదు. నువ్వు తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నావ్. నీ కథ బాగోలేదని నేను చెప్పలేదు. కేవలం ఇప్పుడున్న ప్రాజెక్ట్ కోసం ఇంకో కథ ఎంచుకున్నాం అంతే."

"అంతేనా?"

అజయ్ వ్యంగ్యంగా నవ్వాడు.

"అవును. నీ కథను తర్వాత స్టార్ట్ చేద్దాం అనుకున్నాను. పైగా నీకే ఇంకా టైమ్ కావాలని చెప్పావ్ కదా. కాస్త ఓపిక పడు."

అన్నాడు నిర్మాత.

కానీ ఆ మాటలు అజయ్ చెవుల్లో పడలేదు.

అతని మనసు అప్పటికే కోపంతో నిండిపోయింది.

"నా కథను రిజెక్ట్ చేస్తావా?"

అని గట్టిగా అరిచాడు.

"నా కథనే రిజెక్ట్ చేస్తావా?"

అతని గొంతు వణుకుతోంది.

కోపంతో.

అవమానంతో.

అహంకారంతో.

"యూ విల్ రిగ్రెట్ దిస్ డెసిషన్!"

అని గట్టిగా చెప్పి ఫోన్ కట్ చేశాడు.

కాల్ ముగిసిపోయింది.

కానీ అతని కోపం మాత్రం ముగియలేదు.

ఫోన్‌ను టేబుల్ మీద విసిరేశాడు.

ఎదురుగా కనిపించిన కథల పుస్తకాలను ఒక్కొక్కటిగా నేలకేసి కొట్టాడు.

కాగితాల కట్టలు గాల్లో ఎగిరి గది అంతా చెల్లాచెదురయ్యాయి.

అతని శ్వాస వేగంగా మారింది.

బాధ.

కోపం.

చిరాకు.

నిరాశ.

భయం.

అన్నీ ఒక్కసారిగా అతనిపై విరుచుకుపడ్డాయి.

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత...

అతని కోపం కొద్దిగా తగ్గింది.

గదిలోని నిశ్శబ్దం మళ్లీ వినిపించడం మొదలైంది.

అప్పుడు తన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి.

"నా కథనే రిజెక్ట్ చేస్తావా..."

"యూ విల్ రిగ్రెట్ దిస్ డెసిషన్..."

అతను అన్న ప్రతి మాట ఇప్పుడు అతనికే భారంగా అనిపించింది.

"నేను కాస్త ఎక్కువగా మాట్లాడానా?"

అని తనలో తానే అనుకున్నాడు.

"అతను నిజంగానే చెడ్డ ఉద్దేశంతో చేశాడా... లేక నేను తొందరపడ్డానా?"

అనే సందేహం మొదలైంది.

కానీ జరిగినది జరిగిపోయింది.

మాట వెనక్కి తీసుకోలేడు.

చాలెంజ్ కూడా చేశాడు.

అవసరం లేని పెద్ద మాటలు కూడా అన్నాడు.

ఆ ఆలోచనలు అతన్ని మరింత కలవరపరిచాయి.

గదిలో ఉండలేకపోయాడు.

తన జాకెట్ వేసుకున్నాడు.

బైక్ తాళాలు తీసుకున్నాడు.

తలలో వేల ఆలోచనలతో ఇంటి బయటకు వచ్చాడు.

బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు.

ఇంజిన్ శబ్దం రాత్రి నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చింది.

ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడో కూడా తెలియదు.

కానీ ఒక విషయం మాత్రం అతనికి స్పష్టంగా తెలుసు...

ఈ రాత్రి అతని జీవితాన్ని మార్చబోతోంది.

అది అతని పరాజయానికి ప్రారంభమా...

లేక అతని విజయగాథకు మొదటి అధ్యాయమా...

అది ఇంకా ఎవరికీ తెలియదు.